EN GÜZEL ŞİİRLER

Ağrı – Didem Madak

Sosyal Medyada Paylaş:

sonbaharların kralı gelirmiş meğer istanbul’a

 

ciğerlerimin filmini çektiler

 

ciğerlerim artiz oldular icabında

 

akut alevlenmiş kronik bir sonbahar gibi bakıyordu

 

sigara figüran falan.

 

ben kırmızı bir yaprağı oynuyordum esas kız olarak

 

uçuşuyordum, uçuşmakmış meğer benim anlamım

 

ben bunu geç anladım.

 

senin için şiir yazacaktım istanbul

 

ismini ağrı koyacaktım.

 

oysa bir şiir niyeydi sanki

 

yer içer sevişir miydi sanki bir şiir

 

hamsi ısmarlar mıydı mesela bir şiir insana?

 

fotoğraf çektirebilir miydi mesela hipodromda atlarla?

 

rakı içebilir miydi samatya’da

 

bir şiir uyur muydu kuş gibi

 

başını alıp da kanatlarının altına?

 

oysa bir şiir neydi sanki

 

ben seni ciğerimin köşesindeki arıza kadar sevdim

 

bir şiir seni bu kadar sever miydi sanıyorsun istanbul?

 

 

 

bağırdım sokaklarına kartondan postlar sermiş ayyaşlara

 

bana kerametinizi gösterin

 

kermatenizi gösterin bana!

 

bir dikişte içtim bir şişe geceni

 

yıldız komasına girmek istiyordum,

 

istiyordum dolunay çarpsındı beni

 

kurt adamlarım serbest kalsındı icabında

 

kimim fazladan puştluğu varsa bir sigara sarsındı bana

 

kin kusulsundu, öç alınsın

 

icabında modern kadındım, ne zaman şişmanlasa ruhum

 

hemen yarın yeni bir intihara başladım.

 

ben fazla yemesem diyorum baylar yani

 

bu kadar hınç bana fazla.

 

icabında bir allah bir allah daha

 

çok tanrılı bir din ederdi

 

bırak müridin olayım istanbul

 

 

 

sen beni hep bir şiir sanıyordun istanbul

 

oysa çakmaktaşları gibi kıvılcımlıydı gözyaşlarım

 

ağlamaktan kızaran bir örnek burnum ve gözaltlarımla

 

bu şiiri ben yaralı bir panda vaziyetinde yazdım

 

canım yandı

 

bu şiiri ben bir yangın vaziyetinde yazdım

 

şimdi bırak sana kedilerime süt getiren eski günlerimi anlatayım

 

kapıma gül bırakan adamları

 

ben de icabında bir hafıza mağduruyum

 

cumartesi günleri gayri annemlerle birlikte

 

sokaklarında eylemler yapayım.

 

benim ne sakal yanığı günlerim oldu

 

guruba bak ve beni an

 

öpüşmekten yorgun ve kızıl

 

bir şiir sana bunları söyler miydi sanıyorsun?

 

yağmurlarında yıkanan kırmızı banklarına baktım

 

bütün allar bir gün solarmış

 

ben bunu geç anladım

 

yağmur meğer tanrının zulmüymüş istanbul.

 

ağrı neydi, neremdeydi, neresiydi ağrı

 

kim bana kalbimin menzilini soracaksa sorsun artık

 

ağrıdurmadanağrıdurmadanağrıdurmadan

 

ağrı benim durmadan doruğuna tırmandığım

 

meğer yüksek bir dağmış.

 

 

 

üstümü ara

 

cebimdeki şiiri usulca kaydırayım senden tarafa

 

ellerimi de kaldırdım bak

 

hazırım tutkumu tutukla.

 

şiirsizim

 

bu şiir senin ismini ağrı koyar mıydı sanıyorsun istanbul

 

ben bu şiiri kusarak yazdım

DİDEM MADAK

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın