Ayrılırken

 *

Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.

Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,

Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.

Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.

Bu saatte gözyaşları, yeminler,

Boş bir tesellidir inandığımız.

Perde kapanıyor, film bitiyor işte,

O hiç bitmeyecek sandığımız…

Görüyorsun, konuşacak bir şeyimiz kalmadı.

Sadece bakışlarımızda hüzün.

İşte ayrılık bu; hiç beklemediğimiz…

O ikiz kardeşi ölümün.

Anlıyorum bir daha görüşemeyeceğiz

Bu son buluşmamızdır seninle

Yeni bir hayata başlayacaksın artık

Onunla, o yeni sevgilinle.

Anlıyorum artık o öpecek ellerini

Kulağına aşkı o fısıldayacak

İçinde bir pişmanlıktan başka

Benden eser kalmayacak.

Sigaranı söndür , kalkabiliriz

On adım sonra yollarımız ayrılmalı

Sakın ağlama ve bir şey söyleme bana

İnsan ayrılırken bile büyük olmalı.

 

Ümit Yaşar Oğuzcan

Yazar: Ophelian

Ophelian’in profil fotoğrafı
Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir Cevap Yazın