ÜYELERİMİZDEN GELENLER

Ben Herkesi Dinlerim

Sosyal Medyada Paylaş:

Sıklıkla anlatıyorlar bana. Hayatlarını, başlarına gelenleri, ailelerini dinliyorum. Sonra başka ortamda ya da başka insanların ortamında yine aynı şeyleri anlatıyorlar; yine dinliyorum. Sonra yine, yine. Bir gün arkadaşım dedi ki;

“Ya ben bunu sana anlatmamış mıydım ?”

“Evet en az 4-5 kez belki de daha fazla”

“Deli misin ya, niye bildiğini demiyorsun ki, yine dinliyorsun?”

“Sen hepsini ayrı birer heyecan ile vurgu ile anlatıyorsun, ben de her seferinde anlattığını farklı açılardan dinliyorum. Böyle olunca da sıkılmıyorum. Bir de senin o konuya dair kaçınılmaz bir anlatma ihtiyacın var ki, defalarca anlatıyorsun”

“Sen de dinliyorsun!”

Baktım ki olay benim aleyhime dönüyor, baktım ki dinliyorum diye algısal bir acizlikle damgalanacağım hemen vitesi geriye taktım. Şaka vitesine. 😄

” Bir de neden dinliyorum biliyor musun, her yeni anlattığınla öncekini karşılaştırıyorum ve ne kadarı birbirini tutuyor, ne kadarını sallıyorsun onu anlamaya çalışıyorum. Günün birinde benim hakkımda başkasına bir şey anlatacağın zaman, ne kadarını uydurup sallayacaksın, sallayabileceksin kestirmeye ve bu nedenle sana fazla bir malzeme vermemeye çalışıyorum. Yani oğlak burcu olmamın hakkını veriyorum. Ard niyetliyim, içten pazarlıklı, kinci, alttan kuyu açan, arkadan oyunlar oynayan. Bana bir merhaba diyenin bütün ipliklerini pazara çıkarırım keyifle. Elimden gelse billboardlara ilan veririm o kadar. Sen beni hiç tanımamışsın güzelim”

Sonra patlattım kahkahayı, arkadaşımın omuzuna elimi attım.

” Şaka yapıyorum” dedim.

Gözleri donuk sadece ağzı ile yarım bir tebessüm bıraktı 25-30 yıllık arkadaşlığımıza. Kaçamak kelimelerle bir iki sohbet etti sonra ayrıldık. 😊

 

Bir süre sonra şok etkisini üzerinden atınca ona getçekten de şaka yaptığım gerçeğini anlatırım. Anlatırım da bunca yıldır inini cinini, en özelini anlattığı arkadaşının karakterini nasıl olurda anlamaz bir insan, ona bunu nasıl anlatırım bilemiyorum.

 

Ben herkesi dinlerim. Özellikle anlatan kişiyi gözünün içine bakarak dinlerim. Eğer gözleriyle sözleri birleşip bana bir dirhem “bu benim özelim ” hissi yarattıysa. O anlatılanlar kulağımdan girer, içime iner ve orada kalır. Kulağım söylemez, ağzım duymaz. Bir kez daha anlattığında da yine ilk defa dinliyormuşum gibi dinlerim. Ne olacak ki. Demek ki o, onun için önemli bir şey ki defalarca ortaya çıkarıyor. Niye bozayım ki onu. Seviyorsam arkadaşımı, 100 kez de dinlerim.

 

İnsan konuşmalı, konuşabilmeli, dinlemeli, dinletmeli, dertleşmeli, duymalı ama duymamazlığa gelmeli; görmeli ama yeri geldi mi tanımamazlığa gelebilmeli, yeri geldi mi de kucaklayabilmeli.

……….

İnsanız işte. En azından ben böyle bir insanım 9 mahalle ile barışık, ruhu dağınık, gözleri bulanık, öfkesi anlık, kahkahası dünyalık, şakası sıyrık, lafları kıvrık bir arkadaş

😁😁😁😁.

 

Cici Kız

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın