ŞİİR ADINA HERŞEY BURADA,  ŞİİR KİTABI ÖZETLERİ

CAHİT ZARİFOĞLU KONUŞMA ALINTILARI

Sosyal Medyada Paylaş:

imagesCAQLVQUI

Ezberimde hiç şiirim yok. Ama değil bir mısram, bir kelimemi bile bir yerde görsem tanırım.

Ne hikmettir bilinmez, ben genç kuşağın yayınlanmış şiirlerinden çok yayınlanmamış şiirleriyle ilgilendim.

Hiç kimse, şu yada bu şiiri anlamak zorunda değildir. Şiirimi bana şikayet ediyorlar. Anlamıyorlarsa niye rahatsız oluyor bilmem. Ben de botanikten hiç anlamam.

Benim ilk şiir kitabım aklıma geldi. İşaret Çocukları. Aylık ikiyüz elli lira gelirim vardı. Onu her ay kitap borcu olarak matbaaya yatırırdım. Sonra bir ay nasıl geçinirdim hatırlamıyorum.

Biri benimle şiirim yüzünden ilgilenirse ve hele beğenirse çok sıkılırım.

Tepeleme bir şair gibi yaşarım.Ama şiir hayatımda hiç yer almaz. Şiir yazdığımdan habersiz çok samimi arkadaşlarım vardır.

İçimde her an kilolarla şiir ağırlanır. Hep şiir tezgahlayan bir mekanizma vardır içimde. Aman ne de bencildir. Şiir bir tüm olarak hep kendisinde kalsın ister. Ne zaman ki doymuş eriyik gibi şiire doyar ve benim içeriye habire doldurduklarımı artık kabul edemez olup, gelenlerin ısrarı karşısında bir yara gibi zonklamaya başlar, o zaman izin verir, bir-iki şiir yazarım.

Ne der Mevlana * Daha diyeceklerimiz vardır ama aklın sürçeceğinden korkarım * . Bu terbiye vardır bizde.

Sanatkarın çağının insanı olması ile, sanatı birtakım ideolojilere alet etmeyi birbirine karştırmamalı.

Siz herhalde şiir yazarken benim Balzac gibi kafama sargılar doladığımı, bir dağ evine çekilmek, evden kaçmak gibi şeyleri mi öğrenmek istediniz. Böyle alışkanlıklarım yok.

Rilke genç bir şaire * içine sor, yazmaya mecbur muyum diye. Eğer öyleyse siz şairsiniz.

Zarifoğlu şiir niyetiyle ne yazdıysa, gerçekten de bunlar bir edebiyat türü olarak * şiir * di.

İlhama inanıyorum. Buna rağmen çok egzersizle şair, ilhamı bir bakıma eline geçiriyor sanki. İlhamı beklemiyor, fakat onu ihtiyaç duyduğu anda davet edebiliyor.

Çocuklar için yazmakta, çocukça katışıksız bir mutluluk vardır.

Mavera * 1986 * sayısından bir kıt’a;

Sana bu soruları uzatıyorum

Son nefes sorusu

Çil yavrusu gibi dağılıyor

Mezar sorusu

Çil yavrusu gibi dağılıyor yakınların

O sorular sorusu

Cahit Zarifoğlu nun konuşmalarında alıntı yaptığım yazımı ona sorulan şu son soru ile sonlandırıyorum.

*** Şiir yazmaktan alıkonulduğunuzu düşünün, neler hissedersiniz ?

—- Buna hangi insanın gücü yeter. İşkence altında bile zihnen şiir yazarsınız. Hep öyle yapmıyor muyuz.

SEN KUŞ OLUR

GİDERSİN BİR TRENLE

 

Uzun bir geçmişimiz var

Hiç yorulmadan

En azından bir kere

eğlenceli beşik

 

ha biz varız

ha biz maskeli balo

Saygıya durup üstün bir gecede

Bir sır payı katlayıp

sade bir kahveden

Keyifsiz bir detayın hkmüyle

ha biz yokuz

ha biz seferde

 

Ya bu kez ölenleri görmeliysek

Ya sen kuş olup gitmeliysen bir trenle

 

Parka dolalım

Park bizi alır önce

Seyrimizden bir sabah kazanır

Eğri fakat daha çok eğrilmez bir şoförle

Sayısız rampaya katlanır

ya güneşten daha zengin

sofraya diz çökeriz

ya sen kuş olup gitmeliysen bir trenle

 

Oysa sergimize kuşlar gelir uzanır.

 

Cahit Zarifoğlu

Kaynak : Cahit Zarifoğlu * Konuşmalar * Bütün Eserleri 3 * Beyan Yayınları

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!