ÜYELERİMİZDEN GELENLER

DEM’İN SESSİZ KAHKAHALARI

Sosyal Medyada Paylaş:

DEM’İN SESSİZ KAHKAHALARI

 

Sömürüldü çocukluğumuz tozbulutların gölgesinde

Yıkılmış umutlara sahip çıkmamış hiç kimse

Umutsuzluğa hapsolmuş ölüm kokusu içinde

Derinliklerde saklanmış yaşamın düşlerinde

 

Küçük çocukların esrarengiz çığlıkları

Bir sessizliğin kokusunu kuşattı

Dalgalanmış deniz de ki köpükler rüzgarı

Yok etmiş kumları,kayaları,yosunları

 

Unutmuştuk sevgiyi,aşkı,ayrılığı

Unutmuştuk güneşin sıcak gülüşünü

Prangalanmıştı  bir çocuğun ağlayışı

Ölümden başka ne gerçek vardı ki ?

 

Bakır çaydanlık içinde sessiz kahkahalar

Ölüm çukurunda var sahte gülüşler

Kahkaha tufanı kopuyor gülüşlerde

Gülüşlerimi kırbaçlayan hüzün vardı içimde

 

Çiftçiler,köylüler çomaklarla saldırır toğrağa

Geldikleri yere kurşun sıkan merhamet vicdanlığa

Zulümler beşiğinde kırbaçlanmış halkına

Ölüm bombalarını sunar giderler kahkahalarla

 

Kapılar kapanmıştı sessiz umutlara,hayallere

Kulakların içi kan dolmuş ağlamakları ise sessizce

Kaybolmuştu gölgelerini takip eden ruhlar

Devrim için ölüp göçüp giden kuşlar…

 

Yazdığımız bu şiiri korkmadan yazdık

Ruhları özgürleştirip yolumuza devam ettik

Eylemlerde yürüdük düşlerimizi,umutlarımızı,yitirmedik

Kurşunlara göğüs gerdik sözlere,yalanlara kanmadık

 

Boyun eğmedik baharlarda yazlarda

Sevda çiceğini sulayıp yürüdük yarınlara

Kuşların ötüşünü duyduk yemyeşil doğada

Ceylan sesleri geliyordu ölüm dağlarında

 

Dağlarda zafer şarkılarıyla yürüdük

Özgürlük için aşk ateşi gibi yanıp tutuştuk

Tüten dumanda devrim kokusunu çizdik

Bu yolda ölüm vermeye devam ettik…

Fırat KARADENİZ & Abdullah OKYAR

 

Sosyal Medyada Paylaş:

Bir cevap yazın