ÜYELERİMİZDEN GELENLER

Ersin KURT Şiirleri

Sosyal Medyada Paylaş:

Ama Eminim Ki

Madem, mutlak suretle gideceğim diyorsun
Durma, git!
Bu sefer tarumar etmeyeceğim kendimi
Hem, sen olmasan da uzayacak yine sakallarım
Fesleğenler sulanmazsa kuruyacak
İstisnasız güzel olan ne varsa
Seni hatırlatacak bana yeniden
Yine doğudan doğacak güneş
Ve batıdan batacak
Güçlü, güçsüzü ezecek her zamanki gibi
Çocuklar soğuk kış günlerinde mendil satacak
Ben, yine en çok siyah gömleğimi seveceğim
İşe geç kalacağım
Belki zaman zaman seni düşünüp kahrolacağım
Ama eminim ki, artık hiçbir kadın,
Beni vefa duygusuna inandıramayacak.

——————————————————————————-

Yalnızca

Bakışın ısıtmıyor artık içimi
Ellerinde, herkese dokunmuşluğun günahı mevcut
Şimdi en çok iki yabancı olmayı isterdim seninle
Gözlerimden silmek isterdim yüzünün izlerini
Yâr, sayısız haram değmeseydi tenine
Yalnızca gülüşün için bile sevebilirdim seni.

——————————————————————————–

Bir Cuma Günü

Jilet,
Zıpkın gibi bir geminin
Evladı olmalı
Ustasıymış işinin
Hiç canımı yakmadı
Bileklerimi doğrarken

Yoğun su altında
Aldım ölüm kararımı
Sulu boya paletindeki
Sulandırılmış kırmızıya
Döndü kanım
Yaşamım
Ayaklarımın altından
Akıp gitti banyo giderine
Tıkandı rögarlar
İnce düşüncelerimden
İnsanlara vermiş olduğum
Son rahatsızlıktır bu,
Özür dilemiyorum
Hiç kimseden

Durup dururken
Kimin aklına gelir ki
Yıkanırken ölmek!

Gerçi paltosunun önü
Hep yanlış ilikli,
Yarım akıllı
Ve aldanmaya ezelden gönüllü
Bir adamın
Normal olamazdı ölümü

Kaskatı bulmuşlar cesedimi,
Ölmüşüm
Kınadılar ve apar topar
Gömdüler bir cuma günü.

——————————————————————————–

Kül

Benim,
Hep benim,
Tek benim
Her kötü sonun sorumlusu.
Gün sunumu günahlarımın cezasıdır
Haylaz sırtımın arsız kamburu

Her sürüncemede
Bütün zamanlar bağ bozumunu gösterir bana
Birini sevince yeniden şekillenecek gibi olur evren
Kalıpları ancak sevgi bozar, inanırım
Tuhaftır, herkes şaşırır iyimser çabama

Aklımın dişlileri hafiften sıyırınca mili
Ve bocalayınca ellerim
Tekrar kapına geldim,
Sana sarıldım yalnızca
Benzersiz kadınlar doğurdu ağlamaların
Kibarca okşadım hepsinin masumiyetlerini
Öptüm, sarıldım, kokladım,
Kibarca.

Bre kıymet bilmezim!
Güzel insandım ben
Bakmayı bir nevi,
Görmeyi ise hiç beceremedin.
Elinin değdiği bütün güzellikler şimdi kül
İnsanız,
Nasılsa yarın yükünü atarsın omuzlarından
Tasalanma, haydi gül!

——————————————————————————

Röntgenci

Nemli havalarda
Sıcaktan yapış yapış olmalı ki içi
Yarı çıplak zor atıyor kendisini balkona
Hele bir de aralıksa karşı dairenin perdesi
Başlıyor, başrol oyuncusu hiç değişmeyen
O müthiş sinema.

——————————————————————————-

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

error: Content is protected !!