İSTANBUL UFUKTAYDI

Sosyal Medyada Paylaş:

Gurbetten, uzun yolculuk etmiş, dönüyordum.

İstanbul ufukta’ydı…

Doğrulduğumuz ufka giderken…

Sevdâlı yüzüşlerle, yunuslar

Yol gösteriyordu.

 

İstanbul ufuktan,

Sîmâsını göstermeden önce,

Kalbimde göründü;

Özentili kalbimde bütün çizgileriyle,

Binbir kıyı, binbir tepesiyle,

Binbir gecesiyle.

 

Yıllarca uzaklarda yaşarken,

İstanbul’u hicranla tahayyül, beni yordu.

Yer kalmadı beynimde hayâle.

İstanbul’a artık bu dönüş son dönüş olsun.

Son yıllarım artık

Geçsin o tahayyüllerimin çerçevesinde.

 

Bir saltanat iklîmine benzer bu şehirde,

Hulyâ gibi engin gecelerde,

Yıldızlara karşı,

Cânanla berâber,

Allah içecek sıhhati bahşetse…

Bu kâfî…!

 

Yahya Kemal BEYATLI

Sosyal Medyada Paylaş:
Ophelian hakkında 1989 makale
Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın