ŞİİR OKULU

Kafiye

Sosyal Medyada Paylaş:
 KAFİYE

Yalnızlığın, yalnızlığımla kafiyeliydi

Alt alta yazsak şiir,

yan yana yazsak öykü olurdu

Hiç yazmadık aşk oldu.

Cemal Süreya

*

“Sen;

En güzel şiirlerin bile kuramadığı kafiyesin.”

*

“Aşk kafiyesizlere kafiye,

gayesizlere gaye,

canı sıkkınlara bir nebze heyecan

ve

haz sunmanın dışında neye yarardı

bu yaban dünyada?

Peki ya aşkı bulma sevdasından

çoktan vazgeçenler…

onlar ne olacaktı?

Elif Şafak – Aşk”

*

“Çünkü şiir

çaredir bir bakıma ölüme,

özellikle de son dize

her şeye çengel atan kafiye.”

*

‘Nasıl ağıt yakalım dinlerken ‘Mihriban’ı

Derdimizi dökecek kafiye mi bıraktın?

Hece veznine aşık ettiğin garibanı

Teselli etsin diye Safi’ye mi bıraktın

 

CEMAL SAFİ

*

Şiir dili her şeyin üzerindedir.

Şiir bir biçim (form) sorunudur. Ahenk söyleyiş tarzı, ritim, kafiye ile sağlanır.

Amaç iyi ve güzel şiir yazabilmektir.

Dilde saflaşma, sadeleşme görülür.

Şiir, soylu bir sanat olarak kabul edilir.

En değerli şey dizedir.

 

Şairlerin kendilerine özgü bir imge düzenleri vardır.

*

“Sen şimdi yazdığım şiirleri kendi üstüne alınıyorsun değil mi?

Sana kafiyeli cümleler fazla gelir!

Satır aralarındaki boşluklarda oyala kendini..”

—  N. Hikmet

*

Şiirden kovduğu uyağın

dönüp dolaşıp

sonunda mezar taşına

konması ne

garip:

 

Orhan Veli

1914 – 1950

— Sunay Akın – Garip

*

“Yorgunum oysa

Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan.”

—  Didem Madak

 

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın