YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

BİR KADIN, BİR ADAM VE ŞİİR

Sosyal Medyada Paylaş:

imagesCAHN46GD

Sabah koşuşturmacasında ışıklarda bekleyen bir kadın, bir adam karşıda duran lambalarda kırmızı yüzlü dur dur diye yalvaran mısralardan kopmuş hayalden sıyrılmış imgeye bakıyorlardı. Hangi beyittir ki zamana dur dememiş, kolundan tutupta sürüklememiş. Işıklar göz alır ne sararmış bir yüz görür insan, ne de yeşilden sarmaşıklar ile sarılır.

Yağmur yağıyormuş, şemsiyen yokmuş kime ne, sarınacağın bir kaşkol düğümü şiirin yok ise. Şiire sıcaklığını veren duygu ne gökten yağan yağmurdur, ne de gökteki bulut. Yürekten damıtılıp bal peteklerine doldurulan ne şekerdir, ne glikoz şurubu, onda ki öz ab-ı hayat suyudur.

Vapurlar sulara elleri ile iner, nice gönülleri karşı kıyılara şiirden sular ile yerlerine mühürler. Varacağın istikamet suya yazılmış dizeler ile, dalgalar kafiye ile salınıp durur.

Hangi sırada oturursun bilinmez gittiğin yer, varacağın yer, varamayacağın yer belki bulunduğun yer, belki de bulunamayacağın yerdir.

Gözü gören göz, eli tutan el ile yazılır şiirler. Şiir ilahi adaletiyle devranı dar ve sonsuz eder. Günlük koşuşturma dediğin şiirden bir kader defteri, üstüne yazılan yaradanın izleri.

Söz bitmez dediğim an ile bitmez, kurgunun sonu şiirler ile sürer gider…

 

Uğur Demiröz 23 / 01 / 2013

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!