ÜNLÜ ŞAİRLERDEN AŞK ŞİİRLERİ

Məşhur Türk Şairlərindən Şeirlər

Sosyal Medyada Paylaş:

Məşhur Türk Şairlərindən Şeirlər

Gözləyəcəyəm

*

Aylar keçib illər olsada

İllər keçib zaman dolsa da

Aşkın arzuları məni boğsa da

Bir gün sevərsən deyə gözləyəcəyəm

Bu gün nişanlansan, sabah Evlensen

Məndən başqa min adam sevsen

Hamısıyla ayrı-ayrı izdivac görsən

Bir gün dönərsən deyə gözləmək

Seni gözləməklə keçsə də ömrüm

Bu fani dünyada qalmasa günüm

Səndən uzaqda ölsəm bir gün

Axirətdə səni gözləyəcəyəm …

Əhməd Həmdi Tanpınar

* * * * * * *

Özletiyor Seni Bu Yağmurlar

*

Burada yağış yağır,

Aralıqsız yağır günlərdir

Amma sən yenə də şemsiyeni

Almadan gəl ilk avtobusla

Buğlanan şüşələrə yavaşca

Üzünü çəkirəm ki yüzün

Bir yağış damlası olub

Düşür yarpaqlarına gülün

Güller də bozamıyor bu uzun

Qaranlıq səssizliyini şəhərin

Xatirələrini itirir sokaklar

Bezirgânlaşıyor bulvar işıqları

Tarix də kekemeleşiyor bəzən

Ki o zaman eşqdir tək bilici

Aşksa getmək kimi bir şey

Eşidə quşların gəlişini

Xatirəsi bizsek əgər bu şəhərin

Unutduğu türküler bizsek

Ağrını girov qoyub bir gülə

Anımsatmalıyız bunları bir-bir

Sonra yürümeliyiz səninlə

Küçələrə prospektlərə çıxmalıyıq

Bəlkə bir eşqdir bu şəhərin

Yaddaşını geri gətirəcək olan

Burada yağış yağır amma sən

Şemsiyeni almadan gəl yenə də

Özletiyor bu dəli leysan səni

Islaq özletiyor bilirsənmi

Ahmet Telli

* * * * * * *

Kimi Sevsem Sensin

hər şeyi tərk etdim / nə eşq, nə şəhvət

sarışın başladığım esmer bitir

anlaşılmaz üzü tünd kölgəli

dodaqları kəskin qırmızı jilet

bir bəlaya çattık / necə bitirməli

gitara kımıldadı mı zaman deliniyor

kimi sevsəm sensin / heyrət

qapıların bağlı girilemiyor

kimi sevsəm sensin / səndən ibarət

hamısını sənin adınla çağırıram

arxamdan ərköyün gülüşüyorlar

gətirdikləri yağış / sende unutduğum

hani o isti iri nüvəli

sənin kimi vəhşi öpüşüyorlar

kimi sevsəm sensin / heyrət

in misin cin misin anlamıram.

Atilla İlhan

* * * * * * *

Özledim Seni

*

özledim seni …

ayrılıq ürəyimi uyuşturuyor karıncalandırıyor necədir.

beynimi uyuşturuyor həsrətin …

çox tez birlikdə olmasaq belə

mənimlə olduğunu bilmənin

qədər zamandır içimi istilətdiyini

yeni yeni anlayıram

Yoxluğun,

Hatırladıkça ürəyimə batan bir SIZIN olmaqdan çıxıb

mütəmadi olaraq bir boşluğa

Səhərlər səni oxşayaraq başlamaları

axşamları hər işi bir kənara qoyub

seninle baş başa danışmaları darıxıram;

oynaşmalarımızı,

yürüyüşlerimizi,

sevimli haşarılığını,

uşaq küskünlüğünü …

Necədə serttin başqalarına qarşı

məni müdafiə edərkən;

və nə qədər yumşaq

bir cüt batıq gözlə özünü

əllərimin okşayışına buraxarkən

Gitmeni əsla istəmədiyim halda

buna məcbur olduğunu görmək

və sənə bunları söyləmədən

‘Get artıq’ demək

‘Məni nə qədər tez unutsan, o qədər tez

qovuşacaqsan xoşbəxtliyə ‘

demək sənə nədə çətin

seni görməmək və bəlkə illər sonra

qarşılaşdığımızda

mənə bir xarici kimi bakmanı istəmək səndən …

yeni bir sevdanı yasakladığım ürəyimə söz keçirmək ….

Can Yücel

* * * * * * *

Sevgilim, bir günün …

*

Sevgilim, bir günün ortası indi

Nəqliyyat vasitələri sürətlə gəlib keçir, hər yer sıxlıq,

Mən səni düşünürəm bir bodrum kahvesinde

Uzat mənə uzat əllərini

İcazəli əsgərlər görürəm, nazlanaraq gedən işçi qızlar

İstanbul hər günkü həyatı içində, uğultulu,

Göyərçinlər günəşdən bir səssizliyi yığır

Mən səni düşünürəm səni

Hani eynilə o ilk günlərdəki kimi

Kalbim deyirəm kalbim

Daha dünən dəzgahdan çıxmış bir su sayğacı kimi

Aşkı xatirələr bəsləyir xülyalar qədər

Bu görə deyirəm ki aşk eskidikçe eşqdir

Sevgi eskidikçe sevgi.

Günümüz çörəyimiz, türkümüz

Uşağımız

Binalar yan yana yüksəlib gedir

Vapurları ağzı köpük içində

Uzaklarda nə qapılar açılır

Tirenin biri bir stansiyaya çatır

Ordan çıxır biri.

Hər şey bilir hər şey

Sən bilirsənmi baxaq

Seni nice sevdiyimi?

Üstünə titrediğimi?

Gəldiyimi?

Getdiyimi

Hadi!

Cemal Süreya

* * * * * * *

Sənin Olmadığın Yerdə

*

Adına eşq qoyduğun o böyük boşluğa

mən arvad bir həyat sığdırdık …

Məni sevmemene üsyan edib qaçmaq,

sende aradıklarımı həyatla doldurmağa çalışmaq,

ruhumun ən böyük yanılgısıydı …

Həyat mənə ən mərhəmətsiz üzünü

sevgini inkar etdiyim zamanlarda göstərdi …

Və indi əsl olmam lazım olan yerdə,

həyata başladığım yerdə,

kalbindeyim …

İmtina olmasının sirri bu işdə:

Sənin olmadığın yerdə nə olduğunu bilirəm …

Cezmi Ersöz

* * * * * * *

Hasret

Sevgimi unutmaq üçün seyr bir cədvəli, bir mərməri,

Ki, nə qədər dalsa ruhum yenidən dönər geriyə:

Oxuyuram düşünə düşünə oxuduğun şeirləri,

Sənin düşüncən keçərkən üzərlərində bir istilik qalmışdır

deyə

Fazil Hüsnü Dağlarca

* * * * * * *

Üç dəfə səni sevirəm deyə oyandım

*

Üç dəfə səni sevirəm deyə oyandım

Tutdum sonra çiçəklərin suyunu dəyişdirdim

Bir bulud almış başını gedirdi görürdüm

Sabahın bir yerindən düşmüş kimi idi yüzün

Sokağı balkonlar yarım qalmış bir şeiri teptim

Sıxıldım yeməklər etdim özümə otlar kuruttum

Taflanım! deyirdi bir səs eşidirdim

Respublikanın ilk günləri idi yüzün

Qalxdım sonra bir aşağı bir yuxarı gəzdim

Şiirler oxudum şiirlerdeki yaşa gəldim

Karanfil saqqız iy verən nəfəsini üstümdə eşitdim

Eskitiyorum eskitiyorum qalır nə qədər gözəl olduğun

İlhan Berk

* * * * * * *

Sevgilim …

*

Sevgilim,

yetiməm mənim,

aylar necə keçir zaman heç geçmezken

qapılar bağlı, dünya buzlu şüşə

uyğunlaşmış gözlərimin qarşısında

həyat axıb gedir heç tərpənmədən

ikimizin yerinə dinləyirəm

sevdiyin mahnıları

qara tişörtünü giyiyorum yatarkən

gömleklerini, kazaklarını, kökünü

sənin yuxularını görürəm ölür kimi yatarkən

gün boyu əlimdə qəhvə fincanı

qapını açmıyorum

telefonlara çıxmıram

başını gözləyirəm gələcəyi olmayan xatirələrin

Sevgilim,

yetiməm mənim,

necə də qeydsiz gülürsən həyata

öldüyündən xəbəri yox fotoşəkillərinin …

Murathan Mungan

* * * * * * *

Yenə Sana Dair

*

Sende; mən, qütbə gedən bir gəminin sərgüzəştini,

Sende; mən, qumarbaz macərasını kəşflərin,

Sende uzaqlığı,

Sende; mən, qeyri-mümkünlüyü sevirəm.

Günəşli bir meşəyə dalar kimi dalmaq gözlərinə

Və qan tər içində, aç və hirsli,

Və bir ovçu iştahıyla ətini dişləmək sənin.

Sende, mən, qeyri-mümkünlüyü sevirəm,

Lakin əsla ümidsizliyi deyil …

Nazım Hikmet

* * * * * * *

Özlem

*

Bir gecə,

Gecədə bir yuxu.

Yuxunun içində mən.

Yatıram,

Uykudayım,

Yanımda sən.

Yuxunun içində bir yuxu,

Yuxumda bir gecə,

Gecədə mən.

Bir yerə gedirəm,

Delice.

ağılımda sən.

Mən səni sevirəm,

Gizlicə ..

Əl-pəncə dayanıram,

Üzünə baxıram,

Söyləmədən,

Tek heca.

Seni yitiriyorum

Çox qaranlıq bir andan.

Birdən oyanıram,

Baxıram işıqlı;

Yatırsan yanımda ..

Gözəlcə.

Özdemir Asaf

* * * * * * *

Ayrılarkən *

Dinle sevdiyim, bu ayrılıq saatıdır.

Dünya var olalı bəri çirkin və soyuq,

Erkən içkimiz bir dərman kimi.

Dadı dudaklarımızda acımsı, buruk.

Bu saatda gözyaşları, andlar,

Boş bir təsəllidir inandığımız.

Pərdə bağlanır, film bitir işdə,

O heç bitməyəcək sandığımız …

Görürsən, danışacaq bir şeyimiz qalmadı.

Yalnız bakışlarımızda hüzün.

İşdə ayrılıq bu; heç gözləmədiyimiz …

O əkiz qardaşı ölümün.

Anlayıram bir daha görüşemeyeceğiz

Bu son buluşmamızı səninlə

Yeni bir həyata başlayacaqsan artıq

Onunla, o yeni sevgilinlə.

Anlayıram artıq o öpəcək əllərini

Qulağına eşqi o fısıldayacak

İçində bir peşmanlıqdan başqa

Məndən əsər qalmayacaq.

Sigaranı söndür, qalxa bilər

On addım sonra yollarımız ayrılmalı

Əsla ağlama və bir şey ifadəyə mənə

İnsan ayrılarkən belə böyük olmalıdır.

Ümid Yaşar Oğuzcan

* * * * * * *

Alpha

Çaylara qarışan zəhərli tullantılar kimi

ağır ağır axaraq kanıma qarışmaqda

yoxluğun!

Heç soruşmadım, nə idi başqa paltarlar içində tapdığın

eyni eşqiylə şkafa qaldırılan iki gözəl yelektik biz

güvənin bənzər bir şey oldu susqunluğun! .. anladım ki:

Aşk naftalinlenmiyormuş məgər, əgər kanıtlanmıyorsa cinayətin!

Kiçik İskəndər

* * * * * * *

BEN SANA MECBURUM

*

Mən sənə məcburum bilə bilməzsən

Adını mıh kimi ağlımda tuturam

Böyüdükcə böyüyür gözlərin

Mən sənə məcburum bilə bilməzsən

İçimi səninlə eşidirəm.

Ağaclar payıza hazırlaşır

Bu şəhər o köhnə İstanbul mudur

Qaranlıqda buludlar parçalanır

Küçə lampaları birdən yanır

Kaldırımlarda yağış qoxusu

Mən sənə məcburum sən məhrum.

Sevmək bəzən rezilce dəhşətlidir

İnsan bir axşam üstü qəflətən yorulur

Tutsak ülgüc ağzında yaşamaqdan

Kimi zaman əllərini qırar ehtirası

Bir neçə həyat çıxarar yaşamasından

Hansı qapını çalsa kimi zaman

Arxasında təkliyin hınzır uğultusu

Fatih’te yoxsul bir qramafon çalır

Köhnə zamanlardan bir cümə çalır

Dayanıb künc başında dəliksiz dinlesem

Sənə istifadə bir göy gətirsəm

Həftələr əllərimdə ufalanıyor

Nə etsəm, nə tutsam hara getsəm

Mən sənə məcburum sən məhrum.

Bəlkə iyun da mavi xallı çocuksun

Ah səni bilmir kəslər bilmir

Bir gəmi sızır kimsəsiz gözlərindən

Bəlkə Yeşilköydə təyyarəyə biniyorsun

Bütün islanmış tüklərin ürperiyor

Bəlkə korsun qırılmış təlaş içindəsən

Səhv külək saçlarını aparır

Nə vaxt bir yaşamaq düşünsəm

Bu kurtlar süfrəsində bəlkə çətin

Ayıpsız lakin əllərimizi kirletmeden

Nə vaxt bir yaşamaq düşünsəm

Sus deyib adınla başlayıram

İçim sıra kımıldıyor gizli dənizlərin

Xeyr başqa cür olmayacaq

Mən sənə məcburum bilə bilməzsən.

Attila İlhan

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!