ÜNLÜ ŞAİRLERDEN ŞİİRLER

Mehmet Akif Ersoy/Fatih Cami-i/Orjinal ve Türkçe KAFİYELERİ

Sosyal Medyada Paylaş:

FATİH CAMİ-İ ORJİNAL KAFİYELER

sefil efkar

heykel-i ikrar

şeklinde maziler

lahza istikrar

tavrında müstakbel

nur isar

bezm-i lahutu

ümmid-i cür’etkar

didara müstağrak

perde-i esrar

fevc ervah

mevc envar

ruh-ı mahmuru

reng olup didar

haba dalmışken

durur bidar

cüşacuş-i aşıktır

nale-i ezkar

islam’ın mealisi

bir yığın ahcar

nur olmuş

duran divar

piş-i hücumunda

olmadan bizar

yükselmiş ibadettir

mevkib-i enzar

lakin semavidir

feyyazı havidir

yar-ı canımdır

en güzel zamanımdır

dest-i sema

ayılmamıştı daha

es-sala-perdaz

bir hazin avaz

lücce istiğrak

açılmadan afak

yatan sokaklardan

bir meydan

anladım azıcık

bekliyor uyanık

sine-i münevverine

maksureciklerin birine

encüm-nüma meşa’ilini

ziya kavafilini

zamanlarım yada

bilseniz orada

bu gece

çocuklar erkence

uslu durun

işte ev oturun

benimle kardeşimi

koyverir peşimi

kalınca azade

hasırlar üstünde

evvelki hali pişimden

yanımda görmeye ben

yaşça elli beş ancak

sakal ziyade ak

edeble namaz

pek yaramaz

başta püskül yok

sade bir boncuk

şöyle bir dolanır

misali dalgalanır

denir amin

o pir-i güzin

fener çeker önde

dalar pek asude

bir uykuya

hatırat-ı latif

hakikatin o kesif

cilve eylemeye

hayali dinlemeye

huşu-a müstağrak

bülend olarak

yerinden oynattı

gitti eb’ası

cibal-i velveledar

duyuldu sine-fikar

niyaz-ı hazin

şüphesin o enin

huzur-i izzette

zemin-i haşyette

her birini

açtı ellerini

öyle bir feryad

o dehşeti yad

hazin avaz

o süz ü güdaz

içindeki iman

rahmet-i subbuh

kubbeden bir ruh

Ruh-ı itminan

TÜRKÇE KAFİYELER İLE FATİH CAMİSİ

sefil düşünceler

iman heykeli

şeklindeki geçmişler

bir an bile istikrar

tavrında gelecek

nur saçar

nazlı güzelini

bir umut

didar’a dalmış

sırlar perdesi

kalabalık ruhlar

dalga dalga ışıklar

uykulu ruhu

rengini alıp didar

uykuya dalmışken

durur uyanık

coşmuş yüreğidir

bin zikir inlemesi

islamın ululuğu

bir yığın taş

simgesi olmuş

sakin duran duvar

karşı karşıya

bıkmadan usanmadan

yükselmiş tapınıdır

yönelen gözler

ama ilahidir

sıfatlarını içerir

sevgili yarimdir

en güzel zamanımdır

göğün eli

ayılmamıştı daha

adını anan

hüzünlü ses

engin coşkunluklar

açılmadan ufuklar

yatan sokaklardan

bir meydan

anladım azıcık

bekliyor uyanık

aydınlık göğsüne

birine

yanan kandillerini

ışık dizelerini

zamanlarım hatırıma

bilseniz orada

bu gece

çocuklar erkence

uslu durun

işte ev oturun

benimle kardeşimi

koyverir peşimi

kalınca başıboş

hasırlar üstünde

hali gözümden

görmeye ben

elli beş ancak

sakal pek ak

kılar edeple namaz

pek yaramaz

püskül yok

sade bir boncuk

şöyle bir dolanır

bayrak gibi dalgalanır

denir amin

o seçkin yaşlı

fener çeker önde

dalar pek sessiz

derin bir uykuya

bu güzel anılar

gerçeğin o yoğun

karşımda görünmeye

hayali dinlemeye

huşu içinde

bir ses yükselerek

yerinden oynattı

gitti boyutları

uğultulu dağlar

gönlü yaralı

birer yalvarış

şüphesiz o inleme

yüceliğin huzurunda

korkunun zemininde

her birini

açtı ellerini

öyle bir feryat

sonsuza dek o korkuyu

üzgün sesler

yanıp yakılmalar

coşkun iman

Allah’ın acıması

kubbeden bir ruh

Güven verici ruh

MEHMET AKİF ERSOY

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın