ŞİİR OKULU

Örneklerle Terza Rima

Sosyal Medyada Paylaş:

1

Terza-rima, üçlüklerle yazılır.

Üçlük sayısı azaltılıp çoğaltılabilir. Yalnız en son kıt’a tek mısralıktır.

Kafiye şeması, aba / bcb / cdc / d şeklindedir.

Görülüyor ki terza-rimanın kafiyelenişi soneden farklıdır.

Yine dikkat edilmesi gereken bir nokta; en sondaki tek mısranın kafiyesi, kendinden önceki üçlüğün orta mısrasındaki kafiyeyle aynıdır.

 

Mavi bir gölge uçtu pencereden

Baktım: âvâre bir küçük kelebek

Yarama geldi kim bilir nereden

 

Belli yorgundu; bir veremli çiçek

Gibi serpildi lambanın yanına

Bir duman uçtu, gitti titreyerek…

 

Anladım kıydı yavrucak canına

Söyle ey mavi gölge, söyle eğer

Bir ölümden de çok fenaysa bana,

 

Şu karanlık, şu kimsesiz geceler. ( Ali Canip YÖNTEM )

 

Tanzimat edebiyatından bir şiir örneği;

Âmâlimiz efkârımız ikbâl-i vatandır

Serhadimize kal’a bizim hâk-i bendedir

Osmanlılarız ziynetimiz kanlı kefendir

Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz

Osmanlılarız can verir nâm alırız biz

 

Kan ile kılıçtır görünen bayrağımızda

Can korkusu geçmez ovamızda dağımızda

Her gûşede bir şir yatar toprağımızda

Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz

Osmanlılarız can verir nâm alırız biz

 

Top patlasın ateşleri etrafa saçılsın

Cennet kapusu can veren ihvâna açılsın

Dünyada ne bulduk ki ölümden de kaçılsın

Gavgâda şehdetle bütün kâm alırız biz

Osmanlılarız can verir nâm alırız biz ( Namık KEMAL )

 

Servet-i Fünun döneminden bir şiir örneği;

 

Bir yaratıcı güç var, ulu ve akpak,

kutsal ve yüce, ona vicdanla inandım.

 

Yeryüzü vatanım, insansoyu milletimdir benim,

ancak böyle düşünenin insan olacağına inandım.

 

Şeytan da biziz cin de, ne şeytan ne melek var;

dünya dönecek cennete insanla, inandım.

 

Yaradılışta evrim hep var, hep olmuş, hep olacak,

ben buna Tevrat’la, İncil’le, Kuran’la inandım.

 

Tekmil insanlar kardeşi birbirinin… Bir hayal bu!

Olsun, ben o hayale de bin canla inandım.

 

İnsan eti yenmez; oh, dedim içimden, ne iyi,

bir an için dedelerimi unuttum da, inandım.

 

Kan şiddeti besler, şiddet kanı; bu düşmanlık

kan ateşidir, sönmeyecek kanla, inandım.

 

Elbet şu mezar hayatı zifiri karanlığın ardından

aydınlık bir kıyamet günü gelecek, buna imanla inandım.

 

Aklın, o büyük sihirbazın hüneri önünde

yok olacak, gerçek dışı ne varsa, inandım.

 

Karanlıklar sönecek, yanacak hakkın ışığı,

patlayan bir volkan gibi bir anda, inandım.

 

Kollar ve boyunlar çözülüp, bağlanacak bir bir

yumruklar şangırdayan zincirlerle, inandım.

 

Bir gün yapacak fen şu kara toprağı altın,

bilim gücüyle olacak ne olacaksa… İnandım. (Tevfik FİKRET)

 

Fecr-i Ati şiirinden bir örnek;

 

Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,

Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak,

Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak…

 

Sular sarardı… yüzün perde perde solmakta,

Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta…

 

Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller;

Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller,

Sular mı yandı? Neden tunca benziyor mermer?

 

Bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta,

Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta… ( Ahmet HAŞİM )

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Leave a Reply

error: Content is protected !!