ÜYE : KARDELEN

Özlem Türküsü

Sosyal Medyada Paylaş:

Bende özlüyorum kapı önünde oynadığımız evcilikleri,sahte ama gerçek sıcaklıkla ikramda bulunduğumuz kahveleri,yalancıktan hazırlanmış doyumsuz pastaları……Bu evcilik oyununda oynadığımız rol olmasına rağmen çocuk aklımızla hiç kirletilmemiş saf masum çıkarsız yürekten sevgileri kardeşlikleri dostları,dostlukları……..Unutulmuş muydular yoksa ?

 

Evet zaman akıp geçtikçe geriye …dönüp baktıklarımızı yaşamaya imkansızlığa mahkumiyetimizin farkına varınca ,tarifsiz bir özlem sızısı sarar yüreklerimizi…Her eskiyen ,her yitik,her zaman aşımına uğrananlar özlenir her nedense?

 

Çocukluğumuza özlem duyarız öncelikle. O saf masum kirletilmemiş duygularımızın saklı olduğu, sevgide sadece kendimizin merkezinde bulunduğu çocukluk anılarımıza.Sonra yaprak dökümünün başladığı sevdiklerimizin kaybı titretir gönül hanemizi.Onların sevgisinden kaldığımız mahrumiyetle .Saçımızı okşayan bir eli,hastalandığınızda sizi sarıp sarmalayan anne kokusunu,gölgesine sığındığınız koca çınar baba güvenini özleriz.

Her acı ile büyürüz,olgunlaşırız da içimizdeki özlemli çocuğu büyütemeyiz bir türlü.

 

Yaş ilerler, kemale erer.Bu gününüz dünü aratır.Gençliğimizi özleriz dünü ararız.Oysa hiç birinin kıymetini bilmemişiktir varlıklarında.Hoyratça harcamışıktır acımadan…Pişmanlıklar da eklenince bu günün özlemine,yanar için için kalp, sızlar yürek.

 

İlerleyen zaman içinde anne oluruz baba oluruz ,ailemiz olur.Sonra çocuklarımız büyür ivecenlikle.Anlamadan daha biz bile büyüyemeden…Kalabalık sofranız azalır birer ikişer.Yaptığınız yemeklere heves kaybolur.Sofra başı sohbetlerinde sedalara lal vurur.Bir yanınız eksilir,sol yanınıza özlem gelir oturur.

 

Kimi zaman gurbetin kokusuna karışır özlemin safran kokusu , burnunuzun direğini sızlatır.

Ne bayramların tadı kalmıştır artık ,ne de bayram şekerlerinin renkliliği.Vermek üzere sakladığınız mendilleri özlemin nemi sarartmıştır.

 

Dostluklar ,sevgiler,kardeşlik kırılmıştır inceden.Özlem erozyonuna uğramıştır.Birlikte olduklarınızın ya tuba ağacındaki isimlerine uğramıştır ölüm.Ya da araya yollar girmiştir sevdiklerinizle. Gidilmesi güç,büklüm büklüm.

 

Teknolojinin hızı ile duygularınız yarışamamıştır.Tek dişi kalmış canavar,kemirmiştir insanlığımızı.Esir almıştır hislerimizi.

Özlem bir ibibik kuşunun kanadında vurur artık yüreğimize.Hasret tüter kayıplarımıza.

Dudağımızda bir özlem türküsü,gözlerimizde bir arayış.Eskiyedir tüm hasretli yakarışlarımız.

Değerlerimizi yitirdikçe özlemin dalgalarında boğuluruz.Zamanında geç kalmışlıklara yanarız.

 

Özlem sizi esir alan bir girdap olmasın iş işten geçmeden.Sevdiklerinizin ve sahip olduklarınızın zamanını bilin yerli yerindeyken.İşte o zaman özlem geçmişi güzel hatırladığınız bir türkü olur gönülden gönüle ,geçmişten geleceğe dalga dalga yayılıp gelen.

 

Tülay Önder

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Leave a Reply

error: Content is protected !!