Sosyal Medyada Paylaş:

yusufcuk1

Nice yollardan geçiyor insan, nice olaylarla, insanlarla, düşüncelerle, zıtlıklarla, aynı düşünceyi paylaşıp paylaşmayanlarla ve fark edemeği gizli hislerle.

İnsan yürüdüğü yolun sonunda nelerle karşılaşacak bilemiyor. Parlak bir ışık iken söneceğini, bir paçavra iken ayakları altına kırmızı halılar serileceğini hiç düşünemiyor.

Bizler duygu egemenliği altına saklanmış reel gerçeklerimizle yaşamaya çalışanlardanız. Ayağımıza diken batana kadar o mutlu yolda yürüyoruz. Yürüdüğümüz o yolda her yıl bir mum üflüyoruz. Yaşam bir pasta kreması gibi üzerimizden damlıyor sanki o çikolatalı krema hiç eriyip, yenilip bitmeyecekmiş gibi.

Yaşamak sevmeyi sevmek öğrenmeyi öğrenmek ise acı ve hüznü getiriyor. Sevmek ne kadar basit bir algı olsa da içine girdiğinizde çok karmakarışık duygu bölünmelerini yaşatıyor içinde bulunana. Niceleri bu sevda ile yola çıkmış sonunda ya acıyı ya da mutluluğu bulmuştur.

Ne çok  savaşlar kazanıp onurlandırılmış, nice bilgelikleri ile taçlandırılmış ünlü zatlar ötemizden geçti ve geçiyorlar. Bu zatlar bu alkışları duyamadan yok edilmiş, zincire vurulmuş, unutturulmuş kişileri de içine almıştır. Zaman korkunç bir hükümdardır. Korkana da korkmayana da zalim ve sevecen olmaktadır.

Şu anda aklıma gelen ünlü düşünür Sokrates yada Piri Reis ve daha niceleri, yürüdükleri yollarda kimbilir kimleri aydınlattılar, kimbilir geleceğe ne eserler bıraktılar.

 

Yolları ne uzun ve mutlu idi ama zaman hırslıları da  bu vakitlerde o yolculuğa çıkartmıştı. İnsan yaşlı da olsa genç de olsa hangi zincirin ayaklarına dolaşacağını, hangi sarmaşığın yüreğini saracağını bilemiyor.

Yol yakınken deriz bazen zaman neyi ne an içinde alacak bilinmiyor.

Ben hayatın güneşli havasını solurken, hayatın bu kadar şiirsel olduğunu seni tanıyınca anladım. İnsan hangi yolculukta hangi düşünceler ile sarsılacağını tahmin edemiyor.

Yolculuğu boyunca insan eli boş gelip avuçlarını, yüreğini doldurupta yürümeye başlayabiliyor, bilmiyor ne vakte kadar. Vakit ölümün yakınında da olabilir, gerisinde de kalmış olabilir.

Biliyor musun tesadüf diye birşey yoktur Allah’a inanan için, olması gerekiyordur olmuştur.

Ne diyordum; hayatın şiirsel iz düşümünü seni tanıdığımda fark ettim. Sen var ile yok arasında sırlı bir kelime idin benim için, ben senin kelimelerini okudum, okudukça yoğruldum, yoğruldukça duruldum, duruldukça şiir dünyam netleşti.

Yolcu yolunda gerek misali sana yazıyorum ve yazmaya başladım.

 

UĞUR DEMİRÖZ

 

Şiirler hiç bitmesin istiyorum

Sosyal Medyada Paylaş:

Ophelian

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın