ŞİİR ADINA HERŞEY BURADA

PUBLIUS VERGILIUS ( M. Ö. 70 – 19 )

Sosyal Medyada Paylaş:

vergilius

Vergilius’un

zamanında edebiyat en çok el üstünde tutulan şeydir, herkes mısra düzmektedir.

Şiirin bir kaçış yolu olduğu karışık zamanlarda sık sık görüldüğü gibi, Vergilius ve dostları da çoban şiirlerinin kılık değişimi altında mutlulukla kendilerini bulurlar. Bunun için Vergilius’un çobanları bazı bakımlardan hayal yaratıklarıdır.

Çiftçilik şiirlerinde öğretici bir şiirin görünüşleri bulunur.; ama o zamanlar bu çeşit şiir küçümsenmezdi. Zaten şiirin amacı ekim tekniklerini yükseltip yasalandırmak değildir; toprakla başbaşa yaşıyan insana, büyük ya da küçük toprak sahiplerine, yoklukları yaşamaya imkan bırakmayan erdemlere, eğilimlere şereflerini geri vermektir. Ama Vergilius şiirini yazarken, teknikle ilgili eserlerden de çok faydalanmıştır. Çağdaşı Varron’un Tarım Üstüne adlı kitabıyla kendi eseri arasındaki yakınlıklar, kaynaklardan faydalandığını fazlasıla gösterir. Şair şiiri için dört ilgi merkezi seçmiştir :

1. kitap * Buğday ve Ekincinin Mevsimleri

2. kitap * Bağ ve Zeytin Ağacı

3. kitap * Hayvan Yetiştirme

4. kitap * Kovanlık

 Ama şair her kitaba ayrı bir özellik vermiye çalışmıştır, öyle ki belirtilen konu her zaman aşılır, köy hayatının bütününe gidilir.

Çiftçilik şiirleri bir açık hava, tabiat, insanlık şiiridir. Vergilius büyük sanatçı olarak kalır, hayatın bütünlüğü içine yerleşebilecek güce sahiptir bu kitapta.

Şair çoğu zaman okuyucusunun bilgisine güvenir, herşey üzerinde uzun uzun durmaz.

Bugünün okuyucusu, işte bu yüzden bilgiyle desteklenmedi mi destanda sadece en ufak parçayı görmek tehlikesindedir.

Vergilius son zamanlarında hasta yatağında Aeneis’in son düzeltmelerini yapmadığı için yok edilmesini istemiş ama bu son isteği Augustus ve dostları tarafından yerine getirilmemiştir.

Jacques Perret

ÇOBAN ŞİİRLERİ’NDEN

Ya, mutlu ihtiyar, bakacaksın işte böyle tarlalara !

Bozulmadalar kumlardan, çakıllardan; bataklık da

Yaymada çamurlu sazlarını durmadan otlak yerlerine :

Ama kalan yer yeter. Güven sen hep sağlam sürülerine

Kurtulacaktır onlar komşuları ezip geçen dertten de

Semiz koyunları alıp giden o yabancı bitkilerden de

Sen yanında bildik ırmakların, yanında kutlu çeşmelerin

Çıkar tadını, mutlu ihtiyar, rahatça, yoğun serinliğin

Tatlı bir mırıltıyla uğralıyacak gündüz şekerlemeni

Çiçek çiçek bir söğüde doğru uçan arıların sesleri

Sonra, yüksek bir kayada, yeşilliği budarken, bir anda

Oduncunun o cânım türküsü yükseliverecek açık havada

Sonra, bütün güvercinlere inat, üstünde karaağaçların

Başlıyacak şakımaya can dostların, sevgili kumruların

Kaynak : Büyük şairler ve şiirleri- varlık yayınları – 1961 yılı

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!