Şair Yüreğinde Nükleer Bomba Taşır

Şair Yüreğinde Nükleer Bomba Taşır

9 Ocak 2016 0 Yazar: Ophelian
Sosyal Medyada Paylaş:

Şiir bir yangın yeridir, yakan şair tutuşan okuyucudur. Okuyan okuduğunda bulur kendini ama şair okuyana anlatmaz içinden geçenleri, onun yangını dilinden söyleyemediklerindedir.

Şair anlaşılmaz biridir. Onu reel düşünen değil soyut düşünenler anlar. Soyut kavramı uçuk kaçık olan değil, içinde duygu ve his yoğunluğuna sahip kişilerin varlığını anlatır diyelim.

Yaşamak sevmeyi, üzüntüyü, hüznü, sevinçleri hayatımıza sokuverir. Hiç kimse duygu patlamalarından olumlu etkilenmez. Her duygu mesela şairde farklı yaralar açar. İçinden atmak istediklerini yoğunlaşıp infilak etmeden mısralara döker. Her şey aslında bir anda olup biter. Bomba düşer, patlama olur, kafiyeler etrafa savrulur. Aslında savrulan şairin içinden kopanlardır. 

Duygularını bölemez şair çünkü o bölünmeyi değilde bütünü koyar şiirlerine. Değil mi ki bir roman kadardır şairin beş on kıtalık şiiri, o anlatmak istediğini bir roman ağırlığınca sayfasına yazar. Yazdığı bir sayfa yoruma açık yüzlerce sayfa demektir.

Şair anlaşılmayı isteyen hiç olmamıştır. Vaki değildir şair bile yazdıklarını ben bunu yazdım diye yorumlayabilsin. Bir bomba düşmüştür. Kulaklar sağır olmuştur. Gözler görmez, yürek durmuştur. Ta ki etraf sakinleşir, duygular yerine çekilir, bakan göz görür işte o zaman ne olup bittiğini ve o zaman görür içinden kopan fırtınayı şair.

İnsan şair olmaya görsün, yüreğinde nükleer bomba taşır. Kim var olur patladığında, kim yok olur bilinmez.

 

UĞUR DEMİRÖZ

Sosyal Medyada Paylaş: