YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

Şairin Ölümü

Sosyal Medyada Paylaş:

 

imagesCAYUD2EC

Ey ölüm sükütum, sükutu musalla üstüne sermişken sen şiirden esintilerinle beni gidilecek yere mi hazırlıyorsun ? Sen ki suskun şairlerin üzerini örten sırsın. Bu sır onların dahi şahaneleri ile sayfalara dökülmese idi sen sen olamazdın bakışlarımızın üzerinde.

Gündüz geceyi avuçlarımıza verdiği şu anda, kararan bulutlar yanıbaşımdaki şu kurumuş dalları ile tepemden bakan ağaçta seni tecelli ettiriyor gören gözlerime.

Ben ki şiirler deryasında akan bir nehir gibiydim de kenarımda yemyeşil mısra mısra ağaçların gölgesinde ne kadar da mutluydum. Bilir miydim ki bir gün bir cehennem misali güneş olup tüm su-i sebeplerimi hicvedip kurutacağını.

Gönlüm şiirin meşkinde coşarken, dudaklarım sevdiğim şairleri ve şaireleri terennüm ederken son denilen gizemli mefhum beni ziyarete gelecek. Gideceğim o gizemli yer serin ve ferah olacak belki, biliyorum ki kalemimden çıkan her siyah harf zinciri nice gönülleri ferahlattı. Bilirim ki ben şiirlerim ile ben olmadım  biliri ki okuyanın gözünde onlardan bir ses oldum duygularının hitabetine.

Ey beni öbür aleme uğurlayacak musalla taşı, ey beni öbür aleme uğurlayacak mezarımın başında bekleyen toprak, gönlüm arkada kalmadan sana geliyorum. Ben şiirlerimle çok yaşadım.

Biliyorum ki ardım sıra okunacak şiir terennümleri beni cenneti ala da daha da bir serinletecek. Şairin ölümü cehennem den uzak olur temennisindeyim, velhasıl.

 

Uğur Demiröz

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!