Sensizliğin Sessizliği

Sosyal Medyada Paylaş:

Yazmak istemediğim tek şiirdi belki
Bu durakta ineceğimi hiç tahmin etmemişim
Güldüğün bir anın ertesi sana soylenesi
Öyle çok söz vardı ki..

Vazgeçmeyişlerimin çaresiz kalacağını,
Kovada bir kefal gibi çırpınacağımı anlamamışım
Dudaklarımın iz bırakmadığı ama seninkilerin hayal kahramanı olduğu
Öyle çok rüyam vardı ki..

Uyanışlarımın geçici olacağını,
Yalnız seni düşüneceğimi kalbim bana fısıldamamış meğer
Sanki o değil kadehlerimin şahidi!
Öyle çok içesim vardı ki..

Bakışlarin değil miydi beni denizlere döken
O gözlerinin kenarindan bir kayığı itmenin ne kadar zor olduğunu bilememişim
Tek ķürekle belki tek yürekle gidilesi
Öyle çok liman vardı ki..

Kaçtıkça senden top gibiydim duvardan seken
Bazen de topu kovalayan köpek
Nefesim değil miydi o korkmadan harcanasi
Öyle çok koşasım vardı ki..

Meydan okuyuşlarımın sonsuzluğunu
Vicdanına dokunma arayışımı, özlemlerde savruluşumu, kayboluşumu sezememişim
Açılsın o gözlerimin vanası
Öyle çok ağlayasım vardı ki..

O iten elini tutamayışımı, kokunla uyanamayışımı
Bu derde düşmeden once sensizliğin sessizliğini anlamamışım
Boğazımda düğümlenen hevesimi bitirecek,
Bitmek bilmeyen özlemimi dindirecek,
Şarkılarda aradığım bizi bulduracak,
İçimdeki acının büyüttüğü çiçeği koklayacak,
Öyle tek Aşkım vardı ki…

Sosyal Medyada Paylaş:

Ophelian

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Recent Posts

Bir cevap yazın