ÜYELERİMİZDEN GELENLER

Sessizce Yol Aldığım Sensizlik

Sosyal Medyada Paylaş:

Sessizdir gitmeleri zamanın, sessizdir ölümü…
Bir çiçeğin tomurcuğu gibi sessizce patlar yüreği.
Bir müddet gülümser gün ışığıyla, yine sessizdir gün dönümü.
Teninden sıyrılıp akan gençliğin gibi sessizce yabancı kalırsın aynalara.
Kırlaşan saçlarına konan ölüm notları, alır senden gülümsemeni.
Sessizce…

Sessizdir gitmelerim…
Sensizdir hüzünlerim…
Sensizdir gözyaşlarım.
Zamanın sessizce patlayan yüreği gibi sessizce yol alırım sensizliğe.

Çoğu zaman sığındığım gibi yalnızlıkların sahibine.
Bir gemi kalkar limandan…
Sonsuz bir yolculuğa yelken açar SESSİZCE…

Yasemin Yılmaz

Sosyal Medyada Paylaş:

Bir yorum

  • admin

    sesli gitmeler vardır sesini duyamazsın,sessiz gitmeler vardır içindeki sesi duyuramazsın.

    sessizlik dinlemedir,anlamaya çalışmak,duymaya,hissetmeye çalışmaktır.Sessizlik içindeki senle, içinden gideni buluşturmaktır.

    Sensizlik sessiz bir ovada gelinciklerin tenine dokunan yusufcuk misali yaşamaktır.Ölüm tez yakalar onları lakin onlar benliğinde gerçek olana kavuşmuşlardır oysa kimse bilemez,anlayamaz.Onlar yalnızlıkların sahibine teslim etmiştir tüm dileklerini…

    Şiiriniz beni bu düşüncelere sürükledi.Derin bir tema sezdim mısralarda…

    Anlam anlatılamayanda saklıdır…daimi şiirle kamanız temennimle…

Bir cevap yazın