Şiir Dalı

Şiir Dalı

6 Haziran 2013 0 Yazar: kardelen
Sosyal Medyada Paylaş:

Ey çocuk ruhlu

Koca yürekli

Şiirden rüzgar

Şiir dalı seni niye sevdi

Bilir misin?

Göremediklerinde

Bir çift gözü sen olduğun zaman

Çöle dönmüş mısralarına

Vaha olduğun için.

Kaleme küstüğü anda

Cesaret olup estiğin için

Tekrar kelimelere

Tutunmasını sağladığın için

Öteki yarısı olduğun

Eksik yanlarında

Seni gördüğünde

Tamamlandığı için

Şiirden rüzgar

Şiir dalı

Seni yaradandan  ötürü

Kendinden bile fazla inandığı için sevdi

Kah estiğin limanlarda soluklandığı

Kah sığındığı için

yüreğinden

Ta derinden vefası ile

Hilafsız çıkarsız

Şiirin semasına uçarcasına sevdi.

Ah şiirden rüzgar

Belki anladın

Belki anlamadın

Sen şiir dalını

Hep affetti

Belli etmedi

Hiçe saydı kırgınlığını

Ama an geldi

Öyle böyle değildi

Yaralıydı içi

Bekledi bekledi

Senden bir nida

Özür bile değil aslında

Bir işaret bir çağrı

Essin üstüme

Yeşertsin diye

Yine unuturdu her şeyi

Olmamıştı hiçbir şey gerçi

Gelmedi senden şiirden rüzgar bir esinti

Lal oldu tüm hece çiçekleri

Kurudu harflerin tomurcukları

Şiir dalı kırıldı kurudu

Budaklanmaz uzamaz oldu

Af dilesende

Şiirden rüzgar

Şiir dalı kırılmakta kalmadı

Kıymık kıymık şimdi tüm satırları

Şiir bitti ömür menziline ramak kaldı

Şiir dalında şiirden rüzgarın açtığı yaralar kaldı

Esmeyecekti rüzgar ona artık

Şiir kokmayacaktı yüreği

Her şeye razıydı aslında

Ancak esmez olmuştu

Ümitler tükendi umutlar kırıldı

Şiir dalı anladı

Dizeleri kaybetmişti

Şiirden rüzgarı..

Tly

Sosyal Medyada Paylaş: