ŞİİR ADINA HERŞEY BURADA

Şiir hakkında Birkaç Söz

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiir, içinde kendimizi bulduğumuzdan dolayı değer kazanan bir yaratı değildir. Şiir, içinde kendimizi kaybettiğimiz bir arayışın ta kendisidir.

Varlığın girdabında evrilen ve bir türlü huzur bulamayan ruhların ahenkli çığlığıdır şiir… Varlığını, var olan hiçbir şeyle tatmin edemeyen ademoğlunun, son raddesine varmış tedirginliğini haykıran isyanlı bir kabullenişin hikayesidir şiir…

Malzemesi herkeste bulunduğundan kolaylıkla hakkında yorum yapılan bir mevzudur. Öyle bir şey ki; hançereden çıkan titreşimleri muhatabının zihninde yüce bir abide haline getirir. Öyle bir şey ki; söyleyenini kendinden geçirir, okuyanına kendini buldurur. Varoluşun bulutundan nem kapmış, devasız derde düşmüş gönüllerin mehtaplı gecelerdeki sayıklamasıdır şiir… Bir anda gönle düşer ve tecelli edeceği kağıtları bir savaş meydanına çevirir.

Şiir ciddi bir iştir! Boş zamanların eğlenceli bir uğraşı, sevgiliye arz u niyaz etme kaygısı ya da bir ismi ihya etme çabası değildir. Şiir, kendisiyle uğraşana “şair”den başka bir vasıf vermeyen kıskanç bir sevgilidir. Amacı da, sonucu da kendisidir. Ödülü de, cezası da kendisidir.

   Şiir, delinin kuyuya attığı taştır. Akıllılar onu bulduklarında kendilerini kaybederler. Her şiir, kendi türündedir, her şiir kendi veznindedir, her şiir kendi konusundadır, her şiir yalnızca kendisidir. Şiir vezin değildir, konu değildir, ritim değildir, kafiye değildir. Şiir, şiire ait her şeyin toplamıdır. Ne bir eksik ne bir fazla… Şiir, büsbütün yeni bir şey değildir, eskinin aynısı değildir. Eskiyi silmek, yeni olmanın işareti değildir. Temeli de, çatısı da, duvarları da yalnızca kendisi olan bir şiir soysuzdur. Şiir, bugünün malı değildir. Asırlarca söylenen bir duadır. Simetri değildir, musiki değildir, salt anlam değildir.

Her mana, tecelli edeceği en güzel kalıbı kendisine seçer. Önce şairinin gönlüne dolar, sonra dilinde bir dua olur. Kavramlar, kelime kalıplarına dökülür; kelimeler, ölçünün ve ahengin haddesinden geçirilir. Şiir, çiledir.

Sonu meçhul kabullenişin çaresizliğine bir başkaldırıdır şiir. Başkaldırının mabedidir ki içine yalnızca şiir dininden olanlar girebilir, yalnızca şiir düşüncesini savunanlar girebilir, yalnızca art niyetten arınmışlar girebilir. O kadar özeldir ki daima peşinden sürükler, asla yığınlara uymaz. Kendisine uyanları terbiye eder ama terbiye etmek gibi bir derdi yoktur. Yalnızca kendisi için vardır, yalnızca kendisini arayanlara yolunu kaybettirir.

İsyanı kendindedir, aşkı kendindedir, sırrı kendindedir. Kendi kendine olur, ancak şairlerin ruhlarında zuhur bulur.

Tekevvünü kendi kendine olur, terkibini kendi hazırlar; şair olanlar ise yalnızca meyveleri toplar. Meyveler, ezelden olgundur, ancak kendilerini derleyecek çiftçinin olgunlaşmasını beklerler.

Özer Şenödeyici – Yazının Alıntı Yapıldığı Site

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Leave a Reply

error: Content is protected !!