YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

Şiir Trajedisi

Sosyal Medyada Paylaş:

Yürü be yüreğim şiir üstüne, şiirler neden hep aşk üstüne. Neyini kaybetmiş şu kalp, şu yürek hangi yardan hangi yaratılandan uzak düşmüş diline dolamış bir kaç dize alt alta sıralamış. Şiire sarılan kıvrım kıvrım yürektir. Yürekte büyüyen çiçektir. Çiçeğin üzerinde dolanan ya arıdır ya böcektir. Kimi sevdiğinden döner üstünde çiçeğin, kimi huylandırmak için döner üstünde bıktırılmış yüreğin.

Var olmak yok olmaya eş değilken, seni rahatsız edenle rahatsız etmeyen, bir araya gelmişse eğer, hele ki biri karga misali şiir seranatına giriyorken, diğeri bir kanarya misali beyitlerini zihninden yüreğine su misali yürütürken, hangi yüze tebessüm eder dudakların.

Şaire şiiri sormuşlar bu şiirin sahibi kim, ithaf edilen ithafa gönül veren mi, gönül verilen şiire meyil eden mi.

Şiir yazdığın kimyacı, matematikçi yada ruh fakiri ise aşk nelere kadir senden çıkanı görmez olmuşsa gözleri ne yapsan boş tabiri caizdir; son günlerin lakırdısı yakışır buna Yazıık 🙂

Şair olmak şiir yazmak ederi yani parasal getirisi yok ise aşkın bittiği zamana kadar sevgiliyi sana yakınlaştırır. Aşk bittiğinde söyleyeceği benim artık bu laflara karnım tok !

Şiire doyar mı ki insan dersin, şiiri seviyorsan, dersini anlayana davul zurna az, dersini hissedene yüzlerce dörtlük nafile…

Şimdilik şiir trajedisi buraya kadar, aklında devamı varsa yaz sonsuza kadar…

Uğur Demiröz

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!