Sosyal Medyada Paylaş:

Şiir okumak çocuksu bir tatda onu okuyan küçük bedenlere çok yakışıyor. Sizi bilmem ama ben bir şiiri küçük bir ağızdan dinlemeyi çok seviyorum. Belki biraz hüzün, belki biraz tebessüm bırakıyor yüzümüze ama daha çok yüreğimize.

Şiir saf bir yürekten, kelimelere hükmetmeden, içten ve sevecen okunuyorsa arkasında bir çocuk sesi vardır. Küçükken hangimiz çocuğuna nice kelimeler öğretmemiştir ki 🙂

Bir çocuk okuduğu şiiri yaşar vede yaşatır. Onun tiz sesine yoğunlaştığımız dakikalarda o şiirin seyrine hapsoluruz. Şiir bizi içine alır ve keşke şiirler çocuklar tarafından okunsa diye geçiririz. Lakin bir aşk şiir, bir tabiat şiiri onları aşar. Onların tabiatı su birikintileri, aşkları anne ve babalarıdır. En güzel ifade ettikleri ve bizi gözyaşına, tebessüme gark ettirdikleri onların esintisidir.

Şiir okutmalı çocuklara bir Necip Fazıl’ı, bir Nazım Hikmet’i, bir  özdemir Asaf’ı, bir ümit Yaşar Oğuzcan’ı ve daha nicelerini.Şiir işte o zaman ayağa kalkacaktır.

Şiir çocuklar ile daha da güzel 🙂

Sevgiyle ve çocukların anlamlı seslerinde kalın değerli okuyucularım.

Uğur Demiröz

Sosyal Medyada Paylaş:

Ophelian

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın