Sosyal Medyada Paylaş:

7

Her varlığın varlık olmasını sağlayan yaşam birimi kelimelerdir. Kelimeler ifade biçimidir. Var olan varlığını ispat için önce dilini, alfabesini ve toplu olarak kelimelerini kullanır.

Yaşam görsel bir arka plan tema görüntüsünü barındırırken, biz insanlar nesnesel bireyler olarak o temayı süsleriz.

İnsan varlığını kabul ettirdikçe yükselir, konum elde eder, belli mevki ve makamlara ulaşır. Bu vardığı mevkilerde kendini şiir ile ifadeyi kullanır. Şiir insanın yaşadığı yol çizgilerini en iyi ifade eden kader dizeleridir.

Varlık ve yokluk hitabetin şiir cenahında bir heyecanlı kalp gibi güp güp atar. Bizim vardığımız nokta benim varmaya çalıştığım nokta ile doğmaya başladı der ve bu durumu şiire döker. 

Kimbilir kaç kere şahit olmuşsunuzdur şiirli bir açılışa, arasına şiir sıkıştırılmış konuşmalara. İnsan ifade etmeyi şiir misali kısa adımlar ile öğrenmiştir. Şiir bir çocuğun emeklemeye başlamasından yürümeye başlamasına kadar ki olgunlaşma devresini yaşam çizgimize nakşeder.

Nefes aldığımız süre içinde içimizde kopan fırtınaları bir şiirle atarız değil mi ? Şiirler asla bitmez, şiirler asla da ölmez. Ne seveni öldürür onu ne de sevmeyeni.

Seven sevdiğine sevmeyen sevmediğine karşı kullanır onu. Nice başlar gitmiştir hicvetmelerin sonunda, nice kese kese altınlar girmiştir övgü şiirleri yazanların koynuna.

Şiir sevmek ise, sevilmek daha da güzeldir. Yaşamınızdan şiir eksik olmasın değer verdiğim okuyucularım.

Hayatı şiirle birleştirme noktasında buluşmak temennimle 🙂

UĞUR DEMİRÖZ

Sosyal Medyada Paylaş:

Ophelian

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın