“Öğrendim ki… Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.” — Ataol Behramoğlu – Öğrendim Ki

“Üşüdüysen söyle sevgilim, Seni bir kat daha seveyim.” — Cemal Süreya

Yazdığım ilk dizeyi silerek
Bir alttaki dizeye geçiyorum hemen
Onu da sildikten sonra bir üçüncüye
Ve dördüncüye ve beşinciye geçiyorum
Bilmem ne kadar sürüyor bu benzersiz çaba
Bildiğim ya da duyduğum iyice
Ben böyle sile durdukça sürekli
Geçmişten gelecekten arınmış
Dipdiri bir müzik parçası kalıyor geriye.

— Edip Cansever – Süreksizliğin Başkaldırışı

*
  • Söner yangın birazdan
    Yatışır özlem.
    Bir gün karşılaşırız
    Bir gün, bir yarım akşam.

    — Behçet Necatigil – Akşam Şiiri

    *
  • Okulda,anladıkça başaracaksın.
    Yaşamda,başardıkça anlayacaksın.
    Gelecek mutlu-mutsuz,inanmasan da;
    Gözlerin yaşardıkça anlayacaksın.

    — Özdemir Asaf – Öğüt

    *
  • Giderek siz oluyorsa bütün bir kalabalık
    Yüzünüz yüzlerine benziyorsa, giysiniz giysilerine
    Ansızın bir hastanın kendini iyi sanması gibi
    Gücünüz yetse de azıcık bağırsanız
    Bir yankı: durmadan yalnızsınız
    Durmadan yalnızsınız.

    — Edip Cansever

    Ellerin duruyor öylece masada… Biraz hüzün gizli parmaklarında. Elimde değil dalıyor gözlerim. Uzaklardan bakar gibiyim sana şimdilerde. Bir şey var koparıyor seni benden. Önce ellerin uzaklaşıyor sanki. Elimi uzatıyorum ama yetişemiyorum bir türlü. Bir bardak kahve ne zamandır yolları hatırlatır oldu ki ya da ayrılıkları? Ellerin öylece duruyor masada. Her zamankinden daha utangaçlar her zamankinden daha sıkıntılı. Bir vedaya hazırlanır gibiler. Oysa ne de güzel yakışırdı ellerin ellerime. Ve gözlerin… O sürekli dalan gözlerin hangi yollara bakıyor. Hangi gidişin ardında kaldılar. Biraz daha dur! Ellerin gidiyor olsa da biraz daha dur. Ben ağlayamam bilirsin. Gitme de diyemem. Ama gitme n’olur…

    — Fatih Alıç 

    *
  • Senin oturduğun şehirde
    Gökyüzü mavidir benimkinden,
    Çiçekler daha taze
    Kuşlar bile güzeldir birbirinden.

    — Cahit Külebi – Çürüyen Otlar

    *

    Gönlüm uçmak dilerken semavi ülkelere; 
    Ayağım takılıyor yerdeki gölgelere…

    — Necip Fazıl Kısakürek – Gölgeler

Unutma Lola, hiçbir acı baki değildir. Üflersin geçer.
Bazılarına biraz daha çok üflemen gerekir, hepsi bu.

—  Sabahattin Ali

1 yorum

sibel · 1 Eylül 2015 17:41 tarihinde

YOKKK

Bir cevap yazın