ŞİİR ADINA HERŞEY BURADA

Şiirsizlik

Sosyal Medyada Paylaş:

Yıllar önce bir çingene hikâyesi anlatmıştım.(Hani şu padişah olur olmaz babasını kesen çingenenin hikâyesi!)

 

O yazımdan sonra çok sayıda okuyucu düşüncesi aldım. Birileri biz çingene miyiz diye soruyordum. İşte o anda anladım ki toplumumuz da kompleks sahibi insan çok.

 

Alfred Adler’in kulakları çınlasın, her yanımız psikolojik açıdan incelenmesi gereken “vaka” larla dolu. (Her zaman, hem de büyük bir iddiayla ifade ederim, hayatımızı psikoloji yönetiyor diye!)

 

Hayatımda ilk kez bir insana, içindeki yeteneği iyice yokladıktan ve güzel duyguların ve onları işleyebilecek bir yeterliliğin yoksunluğundan iyice emin olduktan sonra “Senden şair olmaz” dedim ve kestirdim attım!

Bunun üzerine aynı insan “Filanca şair, filanca yazar neden benden daha güzel şiirler, yazılar yazıyor, ben neden yazamıyorum” diyerek. böylesine hastalıklı bir çıkışla hayatın sahnesine çıkabilir mi?

 

Peki çıkarsa bu hastalığın adı ne olur?

 

Aşağılık kompleksi!

 

Uzmanlara göre aşağılık kompleksi dediğimiz kavram, ailesinden ilgi görmeyen, hor görülen, başarıları takdir edilmeyen ve dayak yiyerek büyümüş çocuklarda daha çok görülüyormuş!

 

Şimdi gel böyle bir adamı güzel duygular diyarına sevk et ve ondan inci gibi sözler söylemesini bekle.

 

Hayatta daha sonraki yıllarda telafi edilebilecek çok önemli eksiklikler (kompleksler) vardır, fakir olursunuz, çalışır zenginleşirsiniz, bilgi eksikliğiniz vardır. Okursunuz, öğrenirsiniz ve bilgi eksikliğini giderirsiniz. Ama yarım kalan bir bediî (estetik) zevk daha sonraki yıllarda ne yazık ki telafi olunamıyor. Ben neden güzel şiirler, yazılar yazamıyorum diyerek, müthiş bir çabayla insanın kendini zorlayarak güzel şiirler yazmaya koşulması, ortaya çıkacak ürünlerin belli bir estetik zevkten yoksun olması anlamına gelir. Onun için bir çok alanda insanı belki olumluya sürükleyebileceği söylenen aşağılık kompleksi asla şiir ve edebiyatta (yazın alanında) olumlu bir sürecin tetikleyicisi olamaz.

 

İnsanın kendisini yeterince sevememesi durumu demek olan aşağılık kompleksiyle yazılar ve şiirler yazılabilir mi hiç? Bu komplekse sahip olan insanlar kendi benliklerine yeterince güvenemedikleri için başka insanlara duyulan aşırı hayranlık şeklinde hayatlarını sürdürürler. Bir anlamda boşuna kendilerini ispat etmek çabası içerisine girerler. Ve işin daha kötü yanı, bu durumu gizlemek adına gereğinden fazla özgüvenli görünürler.

 

Bu komplekse sahip olan insanlar zamanlarını hep başkalarının başarısını ölçmeye çalışmak, başkalarının kendileri hakkında ne düşündüğü ile meşgul olmak ya da başkalarının neler ortaya koymuş olduğunu düşünmekle geçirdikleri için asla yaratıcı olamazlar. Her zaman bir ihmal edilmiş olma duygusuna kapılır ve başkalarından farklı tutulduklarını hissederler.

 

Genel dünyayla ilgili bir yetersizlik duygusuyla şiir ve yazılar yazmaya koyulurlar!

 

Hasta başarısızlıklarını örtbas etmek ve başkaları üzerinden bir güç kazanmak için debelenip dururlar.

 

Sonuçta özgüven eksikliği, saplantı bozuklukları, kültürel yozlaşma, bizi “Ben neden güzel şiirler ve yazılar yazamıyorum” aşağılık kompleksiyle baş başa bırakır. Şu anda “Gelin hep beraber güzel insan yetiştirelim ve herkes şiir yazsın!” noktasından çok, hem de çok uzaklardayız.

 

Her gün gündemi olağanüstü bir hızla değişen bir ülkede yaşıyoruz.Bir kaç gün önce terörü konuştuk, şimdi bütün dünyayı saran ekonomik krizi ve etkilerini konuşuyoruz! Yarın kim bilir neyi konuşacağız.

 

Ama bizce hiç değişmeyecek olan bir gündemimiz var ki onu hiç kimseler konuşmuyor.

 

Ne mi?

 

Şiirsizlik!

 

Şiir yazmayı, edepli ve edebiyatçı olmayı aşağılık kompleksli birilerine havale etmiş, ortaya çıkan ürünleri şiir sanıyoruz. Ondan sonra da çatışma ve kavga bir türlü bitmiyor!

 

Yazıktır günahtır!

Ali Coşkun HİRİK

Alıntı : http://kusakkaya.com.tr/haber/yazar.asp?yaziID=708

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!