Etiket: ben

Ünlü Şair Necip Fazıl’da Ben Duygusu

Ünlü Şair Necip Fazıl’da Ben Duygusu

Ünlü Şair Necip Fazıl’da Ben Duygusu   Necip Fazıl üstadı anlamak onun yaşantısı ve şiirlerini okuyup özümsemekle mümkündür. Gençliğindeki ruh hali ve şiirleri ile sonraki yazdıkları arasındakileri kıyaslamak bile onu hissetmemize yardımcı olacaktır.  Necip Fazıl, hayata ve şiire ‘ben’ olarak başlayanlardandır. Babası, ailesini terk etmiş ve erken yaşta ölmüş, annesi ailesinin yanına dönmek zorunda kalmıştır.Büyük…

Yazar: Ophelian 13 Aralık 2017 0

Ben, böyle olmamalıydım İsmini duyunca, boynum düşmeliydi

Ben, böyle olmamalıydım  İsmini duyunca, boynum düşmeliydi

Ben, böyle olmamalıydım İsmini duyunca, boynum düşmeliydi omzuma. İçime bir ateş düşmeliydi Ayaklarımın feri kesilmeliydi. Kendimden geçmeliydim sonra… Adını sayıklamalıydım, adımı unuttuğumda Ama bunu kimse duymamalıydı, Seni, mahşere kadar saklamalıydım. Ben böyle olmamalıydım Nisan akşamlarını ıslatırken yağmur Bahar, şarkılarını söylerken karanlığa

Yazar: Ophelian 24 Ağustos 2014 0

Sen ve Ben

Sen ve Ben

Sen ve Ben   anlamak sis ortasında balıkçı teknesinin çırpınışlarında yaşamla ölümün çıktısında ne var ki sessizliğe düşüncelerin seni yuttuğunda beni de yutmasına izin verirken soluksuz kalmış bataklık gibisin aldıkça alıyorsun beni içeri dudaklarıma yapışıyor ölüm çiçeği elimi uzattığım bir el olsaydı bana kurtarıcı beni hayata alıcı bir dal uzansa şimdi bataklığa yapraklarında gül ağzımdaki ölüm…

Yazar: Ophelian 8 Mayıs 2013 0

SÜRGÜNE GÖNDEREN ŞİİR

SÜRGÜNE GÖNDEREN ŞİİR

  Güneri Civaoğlu,21.12.2008 tarihli Milliyet’in “Pazar Kahvesi”isimli köşesinde,Meltem Cumbul’un babasının sürülmesine neden olan bir şiirden bahsetti….Meltem Cumbul’un babası bir yerde İş Bankası Müdürüdür.İlin valisinin tavırlarına içerleyip aşağıdaki şiiri yazıp valinin yüzüne karşı okur ve sürülür… Su ile Kavak Ben yerde süründüğüm için sen dallarını gökyüzüne yükseltirsin.

Yazar: Ophelian 2 Aralık 2012 0

Babamdın

Babamdın

ben güneş rolünü oynarken sen yıldızları oynardın ben gece olduğumda sen gündüz olurdun oysa yıllar önce sen toprak iken ben üstünde yeşeren bahçe idim yağmur olduğunda sen ben nehir olur seninle büyürdüm sen ise hep büyüktün o bir gün gelene kadar

Yazar: Ophelian 6 Ekim 2012 0