• YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

    Şiir, Misket ve Çocuk

    Çocuk annesinin verdiği renk renk misketler ile kapının sahanlığına çıkmış vaktin akşama değmesini çabuklaştıracak oyununa başlayacaktı. Renk renk misketlerine baktı keşke onun yanında renk renk kelimeleri olan bir arkadaşı da olsaydı. Yüzünün asıklığı ile misketleri biraz ırgaladı, ittirdi sonra tekmeledi. Her biri bir tarafa dağılmıştı. Tıpkı evdeki olan kavgalar ile herkesin kaçış yapar gibi türlü bahanelerine dağılması gibi. Çocuğun hiçbir bahanesi yoktu. Zaptı rapt o evin kapı önü köpeğiydi belki de, düşünceleri kendinin değil babasınındı. Dağılmak bir ateşin etrafından, kıvılcımlar gibi, sadece kendi aydınlığın görülür sen hiç kendi aydınlığınıgöremezsin. Görünmesini istemeyen birçoklarının arasında yaşıyorsundur. Yaşamak misketler gibi şeffaf ama bir o kadar içindeki tek düze renk gibi üç boyutludur bazı kereler.…

error: Content is protected !!