• ÜYELERİMİZDEN GELENLER

    Nar-ı Kargaşa

    Yangının orta yerinde bırakır insanı kelimeler karmaşada bir isyan dudağa kadar gelip, orda susma hakkını kullanır inadına… Yıldızların ışığını sakındığı zifiri gecede uykuya dalarken mükellef her nokta mazide düşer gözbebeklerine beklenen yalnızlık pervasız kıvranırken umut son nefesinde bir vapurun düdüğünden “merhaba” der İstanbul güneş doğmasın dualarında başlanılan güne ocağın kar kokulu rüzgârı dokunur gülü solmuş gamzeye bir hiçliğin sesi çırpınır yaralı serçenin yüreğinde “çaylar taze” diye bağıran çaycısı değer sonra göze “abi boyayalım mı” sesi ürpertir tüyleri ve son model arabalarla cirit atan veletler çamur sıçratır yine basma çiçekli elbiselere

error: Content is protected !!