• ÜYE : KARDELEN

    ELMAYI SEVMEK

    ELMAYI SEVMEK Bazen kırılırsınız insanlara. Kabuğunuza çekilirsiniz Nedense insanlar çoğu kez sizi hep elde var sayarlar Sizin omzunuzda ağlarlar. Evinizi yüreğinizi açarsınız başları sıkıştığında Elinizden geldiğini ,yüreğinizin yettiğini verirsiniz Hiç düşünmeden karşılık beklemeden. Ne üzücü ki! Karlı kışlar biter bahar gelir Elini sımsıkı tuttuklarnızın Yüreğinize işlediklerinizin yaşamlarına Artık ağlama duvarına gerek kalmamıştır Ve içiniz acır Sizi bir çırpıda silip Başkaları ile güldüklerinde Sizi unutup,arkalarını dönüp İyi gün dostlarınla zaman geçirdiklerinde İşte böyle zamanlarda Kurşuna dizilir iyi niyetiniz Kış uykusuna yatar samimiyete inancınız Yine de birkaç sürgün Gün gelir başak verir insanlığın Ne demiş NAZIM ‘’Yani sen elmayı seviyorsun diye Elmanın da seni sevmesi şart mı?’’ Ve o an anlarsın Sen…

  • YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

    Bir Şiir Bir de Yağmur

    Bugün sonbahar sıcaklığı kış soğuğu vardı. Ağaçlardan peyder pey yapraklar dökülüyor,  çöpçüleri isyan ettiriyordu. Hayatın cilveleri kimine göre  sevinç kimine göre üzüntüdür; yaprakla çöpçü misali. Yaprakların döküldüğü anları severim şair olma duygularım depreşir. Hangimizin şiir yazma dürtüsü olmaz ki bu esintili sarı sarı yapraklar üstüne.  El ele yürüdüğün yağmurlu vakitler olur, yapraklar öbek öbek bir kenara toplanmıştır. Biraz rüzgar savurmuş biraz da çöp işine bakan emektar toplamıştır. Yürek bir duygunun içine düşmüşse ne dünyayı görür ne toplayanı. İçinde yürür yaprakların, döke saça. Bir an durur oturur bir bank’a yanında senden başkasının olmadığı, kaleminde ise o başkasının olduğu sahneleri mısra mısra dizer kağıtlara. Yağmur yağar kime ne, güneş açar kime ne,…

  • YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

    Bugün Cuma

    Rahmetin rahmete nakşolunduğu bir cuma sabahına uyandım. Yağmur yağan göklerin altında bir yüz yıkama edası ile ıslandım. Her hayrın başı bu cuma gününde ellerimi göklere kaldırdım. Yaşam bir çiçek gibi boy atmak ise kokusunda yol almak ne güzel bir saadettir sevgi var ise. Yürekler tutuşur elemden uzak dostluğa kardeşliğe. Bir ırmak uyanır sabahın erken saatlerinde kurna başlarında. Abdest alıp huşuya varacaklardır belki de az sonra. Yitik bir duygudur huzur, inanmıyorsan eğer. Kalp bir Allah’a varınca huzura erer. Göz pınarları akar akar akar yürekte kalmaz ne kibir

  • YAŞAMAK MI - YAZMAK MI

    Şiir Ferahlamaktır

    Bir çay veya kahvenin yanına alınacak en güzel şey bir dost sesidir. Sohbet etmek içinizi dolduran her düşünceden sıyrılabilmenin dertleşme halidir. Her yudum ile konuşmanıza bir başlık eklersiniz karşınızdaki virgül siz ünlem koyarsınız olana olacaklara konuşulacaklara ama ya konuşamadıklarımız içimizde kalması gerekenler, sırlarımız. Aslında sırdaş bulmak çok zordur. Konuşalacaklar bir o kadar sınırsız, konuşulamayacaklar bir o kadar sınırlıdır. Söyleyemediğiniz düşüncelerimizi yazıya dökeriz genellikle ve dökmeler yerini bulamasa da rahatlatır bizi. Şiir bu iç döküşün en kolay olanıdır. Kolay dedimse yanlış algılanmasın insan içinde olanı hele ki patlama raddesindeyse

  • ÜYE : KARDELEN

    Kilit ve Mühür / Kardelen

    Güzel bir nisan gününden merhaba sevgili okurlarım. Bugün bende sizlere kalemim yettiğince farklı bir pencereden sesleneceğim. Mühür ve kilit; Çoğunuz duymuşsunuzdur bu iki kelimeyi mutlaka. Zannedildiği gibi ikisi de aynı anlamı yüklenmemişlerdir . Onlar, deniz ve nehir gibi farklı keza hep iç içe olan kelimelerdir aslında. Hani bir söz vardır, hatırlayacaksınız mutlaka.’’Rüzgar af dilese de dal kırılmıştır bir kere’’. Ne kadar naif ne kadar yaralı bir cümle değil mi ? Kırgınlık insanı buz parçalarına bölen,cana saplanan söz kıymıklarının acısıdır çoğu zaman…Neden kırılır insan ? Çok değer verdiği, çok sevdiği, önemsediği için …Hayata ,aşka,dosta,sevgiliye,evladına,eşine…Bakın hemen hepsi hayatımızın önem sırasında ilke girenler.

  • ÜYELERİMİZDEN GELENLER

    Asla

    İnsan kaldım, ağlamaktan hiç utanmadım. En büyük savaşım kendimle oldu, en çok kendimi yaraladım. Öğrendikçe azaldım, azaldıkça yeniden var oldum. Mevsimler gibi öldükçe yeniden yaşamayı öğrendi hayat ağacım. Çiçekleri fark ettim, ezip geçemedim. An için yarını öldüremedim, yarından korkarak da o anı. Sevmeyi öğrendim karşılık beklemeden.

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    SANDIĞIMDAKİ DOSTLUK HİKAYELERİ

    Bir bulut dolusu sevgi besledim içimde İçinde yağmuru, güneşi barındıran… Kimi zaman hüzün, kimi zaman neşe Ve aslında hep bir dost saklıydı içinde… İçimdeki bulut ve ben ordan oraya savrulurken Senli öyküler çıkardı kilitli sandıklardan Ve o sandıktan dostluk hikayeleri uçuşurdu odaya…   Yağmurum içime yağar,

  • ŞİİR VE ÇOCUK

    Dünya Çocukları

    Yaşamak gerekiyorsa eğer, Bir çocuk oyunu kadar renkli olsun. Dünyayı kardeşlik dallarında, Uçan kuşlar doldursun. Sen dargınlık ağacı barış ve yemiş ver.   Birleşiniz bütün dünya çocukları, Kalp kırılmadıkça sürüp gider oyun.

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    İnsanı Ebedileştiren Duygu Dostluk

    Dostluğun adı üzerinde işte, varlığı gereği lazımdır insana her inişte, Dostluk sorumluluktur, yerinde kurtarıcıdır dosttan uzanan bir el finişte, Dostluk bazen sırtta taşınması gereken ağır bir yüktür işte bu bilinçte, Yaşarken hayatı bazen vardır tadı tuzu, bazen de dosta bir acıdır bir düşte. Dostun kalbindedir yeri, karşılıksız yaşatılan asil duruşlu bir his, Gaflete düşen dostunun çaresizliğinde seni ona koşturan düş veya his . Her insanda olan ancak gönüllerde şekillendirilen çok güzel bir his, Dostluğun olmadığı ruhun ve kalbin içinde dolaşan duyguların hepsi hasis ve pis Öyle zamanlarda ki dostun bilmeden ihaneti, olur sana bir kambur, İşte o zaman üzülürsün ağlarsın da sanki yüreciğin olur bir kalbur, Bırak kendini dostun yaptıklarından,…