• ÜYELERİMİZDEN GELENLER

    Külle Yıkanmış Yağmurlar / Yasemin Yılmaz

    Sessizce ağlıyorum, gözyaşlarıma olan saygımdan. Bir damla daha kayıyor gökyüzümden sen düşüyorsun ayaklarıma. Bir damla daha erise kabaracak okyanuslar der yüreğim ‘sakın ağlama’ Gün ışıyor, sen sızıyorsun bir damla, yüreğimdeki vuslatla gözpınarlarıma. Sessizce yürüyorum incinmesin diye çakıl taşları. Uzaklaşıyoruz demir kora doydukça ve şekillendikçe ayrılık. Helal et hakkını hakkımda hayırlısı sensin ey ayrılık. Küle karışan bir yığın hatıra, beni hatırla külle yıkanmış yağmurlar vurdukça hatıralarına.   Bin keder yüklü nefes bıraktık anılara. Belki bin umut dolu nefes saklı yarınlarda. Sessizce ve onurlu… *** Sevdiklerimizi, aşklarımızı karşılarken de vedayla uğurlarken de saygımızdan hiçbir şey eksiltmemeliyiz. Çünkü eksilen biz oluruz. Karşımızdaki her ne kadar layık değilse de bu sevgiye. Kendimizi bilmenin en…

  • ÜYELERİMİZDEN GELENLER

    Sessizce Yol Aldığım Sensizlik

    Sessizdir gitmeleri zamanın, sessizdir ölümü… Bir çiçeğin tomurcuğu gibi sessizce patlar yüreği. Bir müddet gülümser gün ışığıyla, yine sessizdir gün dönümü. Teninden sıyrılıp akan gençliğin gibi sessizce yabancı kalırsın aynalara. Kırlaşan saçlarına konan ölüm notları, alır senden gülümsemeni. Sessizce… Sessizdir gitmelerim… Sensizdir hüzünlerim…