• ÜNLÜ ŞAİRLERDEN ŞİİRLER

    Orhan Veli Kanık’ın İlk Yazdığı Şiirler

    Orhan Veli Kanık’ın İlk Yazdığı Şiirler MAHZUN DURMAK Sevdiğim insanlara Kızabilirdim, Eğer sevmek bana Mahzun durmayı Öğretmeseydi. ( Eylül 1937 / Varlık, 1.1 1.1937) * * * * * * * VEDA Yolum asfalt, Yolum toprak, Yolum meydan, Yolum gökyüzü Ve ben neler düşünüyorum!.. Aşkı, yağmuru, Tramvay sesini, Otelciyi.. Ve bir mısra mırıldanıyorum Sıcak bir yemek lezzetinde .. Postacı, jandarma ve işsiz Hala gidip geliyorlar. Yalnız Niyazi oturuyor, Rahmetli Süleyman Efendinin oğlu, Kahvede. Ajans dinliyor, düşünüyor: «Harp olur mu, Kıtlık olur mu?» diye. Yahut o da biliyor, Yakında muharebeye gideceğini. (Ekim 1939 / Vatan, 16.11. l952) * * * * * * * OARİSTYS Ey hatırası içimde yemin kadar büyük, Ey…

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    Bilmedin – Zeynep Yağmur Yıldız

    Vedası olmayan gözlerin vurdu aklıma töğbelerimi hiçe sayıp niyetlerimi bozdum ! g/özyaşlarıma bandırıp yedim yeminlerimi kaç kere boğazıma düğümlendi adın yüreğimde asılı kaldı bilmedin.   Hesap sordu hesap günü gelmiş gibi kalbim beynim tüm benliğime sustum sustukça kanadı yüreğim parmak uçlarımdan kirpiklerime kaç kere ! genzimi yaktı hasretin bir yudum sen diye çırpınışlarımı görmedin. G/özyaşlarımdan denizler ve o denizlerde yüzdürdüğüm ömürden gemiler kaldırdım yüreğimin kıyısız limanlarından öyle ağır yük yükledin ki ömrüme bir ömür seferdeyim yokluğunda gelmedin.   Kaç kere uykularıma serdim geceleri hayallerimi uyutup nöbetler tuttum sensizliği kefenledim g/özyaşlarımla sol yanıma gömdüm ! kaç kere vedalaştım kaç kere öldüm kaç kere doğdum sen diye bilmedin. ZEYNEP YAĞMUR YILDIZ Alıntıdır…

  • ÜYELERİMİZDEN GELENLER

    Asla

    İnsan kaldım, ağlamaktan hiç utanmadım. En büyük savaşım kendimle oldu, en çok kendimi yaraladım. Öğrendikçe azaldım, azaldıkça yeniden var oldum. Mevsimler gibi öldükçe yeniden yaşamayı öğrendi hayat ağacım. Çiçekleri fark ettim, ezip geçemedim. An için yarını öldüremedim, yarından korkarak da o anı. Sevmeyi öğrendim karşılık beklemeden.

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    TEK BİR GÖZYAŞI

    Sana veda ederken bir damla gözyaşı düşşün istedim gözümden, Eşlik etsin yoldaş olsun bana paylaşsın hüznümü diye … Sen gözlerime baktıkça düşmedi o damla. Hani düşse rahatlayacak içim …   Damlamadı , akmadı yüzümden süzülerek, İ

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    Sen Bilmezsin

    En güzel şiirleri ben yazabilirim .. Beklemeler üstüne, sabır üstüne .. Kavuşup, bir anda kaybetmeler üstüne .. Hem öyle böyle değil ..   Kitaplar dolusu şiir olur .. Yürek dolusu özlem damlar dizelerinden ..     İyi bir tiyatrocu da olabilirim .. İçim kan ağlarken ..

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    Şaire Veda I ve II / Yusuf Mescioğlu (bahçıvan)

    Şaire Veda I Bir yüreğe vurgundum yıllar yılı derinde, Ben ki yalnız dost idim sevdanın kaderinde…   Yorgundum hasretiyle kavgalardan çıkmıştım. Her şiiri bin defa yüreğimde yakmıştım…   Efsunlu bir yüreğe vurulmaktı kaderim. Kim bilir yüreğinde şimdi nerdedir yerim…   Her hece binlerce kez hançerledi gönlümü, Nazlı bir sultan için harap ettim ömrümü…   Her sabah kapısında bilsin diye bekledim. Gözlerimden akanı silsin diye bekledim…   Düşmandım aynalara sırrımı vermediler. Yüzümü yüzlerinde kahra mahkûm ettiler…   Bülbül bile hayrandı bir ömürlük sabrıma. Gülümün kokusunu serpin şimdi kabrime…   Bunca yıl gözleriyle kurşunladım ben onun, Aşka sürgün edildim böyleymiş benim sonum…   Kızmadım yüreğine intizar eylemedim. Ecel bile sordu da ismini…

  • EN GÜZEL ŞİİRLER

    Papatya Düşler / Veda * Ayşe Uçar

    gök kuşağının gamzelerinden düştü gün rengârenk düşlerin bekçisi tombul bulutlar masmavi sonsuzluğa uzanır ellerim ıslak tenimde deniz dalgası saçlarım   dudağında deniz köpüğü bir martı geçer alçaklardan okyanus ıslığında yıkanır bebek yüzlü yunuslar   haydi gülümse yarınlarım, sihirli bir aynadan sek sek oynayan adımlarımda serçe coşkusu yeni bir aşkla doğ güneş sarı çayırlara yemyeşil tepelere…   altın tozuna banmış, başakların ortasında bembeyaz bir papatyaya dönüştür beni rüzgâr yapraklarımda uçuşan polenler, arılar , kelebekler haydi!… ama dokunun kalbime   -karanlığa yer yok ruhumda kötülüğü de-   ne zaman yağmura tutulsa gözlerim ne zaman sapıtsa yolumu eşkıya ruhlar ne zaman umut tacirleri çıksa karşıma bilirim melekler yanımda…   hatırlasın insanlar hatırlatsın takvimler…

  • ÜYELERİMİZDEN GELENLER

    Nar-ı Yalnızlık

    Beni anneme sorun yalnız kalmaktan korkan bir çocuktum… ” ben ne zaman yalnız kaldım bilmiyorum “ ne zaman kendime baksam çığlığımı gömdüğüm çukurlarıma takılıyor ayaklarım sessizliğe bıraktığım nidalar yakarken boğazını istanbul’un bölünüyor en afillisinden yedi tepede yetmiş bin yerinden mantığım gül kokuyor yalnızlık satırlarımda mısralarımda mesafe vuruyor sözler b/aşka b/akıyor gözlerim o an ruhuma dolan loş volkanlarla şevvâlin hüznü karışıyor gözlerime

  • ŞİİRLERİM

    Son Veda

    28 şubat sabahında selalar/Sevginin ardına saklanmış vedalar/Niye bittiğini sorgulayan sorular/Gizeminde kalmış sessiz cevaplar 28 şubatın sabahında yağmurlar/Gökler de zamansız ayrılığa ağlarlar/Kafile olmuş gidiyor sıra sıra anılar/Bitap yorgun düşüncelerime yatıyor akşamlar 28 şubat sabahında kokular/Karşılıklı içilipte soğumuş fincanlar/Kahvenin kırk yıl hatırına küskün dostluklar/İçimin sıcaklığında beklenecek buluşmalar 28 şubatın sabahında sensiz anlar/Yaşanıpta bitmiş mi aramızdaki konuşmalar/Esrar cengiz oldu kalbim bitsin artık bu sırlar/Affetsin ruhunda kırdığım fidanlar

error: Content is protected !!