ÜNLÜ ŞAİRLERDEN ŞİİRLER

Ünlü Şair Özdemir Asaf Şiirleri

Sosyal Medyada Paylaş:

 Lavinia

 

Sana gitme demeyeceğim.

Üşüyorsun ceketimi al.

Günün en güzel saatleri bunlar.

Yanımda kal.

 

Sana gitme demeyeceğim.

Gene de sen bilirsin.

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,

İncinirsin.

 

Sana gitme demeyeceğim,

Ama gitme, Lavinia.

Adını gizleyeceğim

Sen de bilme, Lavinia.

 

 

1957

 

Özdemir Asaf

 

——————————————————

 

Seni Saklayacağım

 

Seni saklayacağım inan

Yazdıklarımda, çizdiklerimde,

Şarkılarımda, sözlerimde.

 

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek

Ve kimseler görmeyecek seni,

Yaşayacaksın gözlerimde.

 

Sen göreceksin, duyacaksın

Parıldayan bir sevi sıcaklığı,

Uyuyacak, uyanacaksın.

 

Bakacaksın, benzemiyor

Gelen günler geçenlere,

Dalacaksın.

 

Bir seviyi anlamak

Bir yaşam harcamaktır,

Harcayacaksın.

 

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,

Yaşayacağım gözlerimde;

Gözlerimde saklayacağım.

 

Bir gün, tam anlatmaya..

Bakacaksın,

Gözlerimi kapayacağım..

Anlayacaksın.

 

Özdemir Asaf

 

—————————————————–

 

AKIL GÖZÜ

 

Seni bulmakdan önce aramak isterim.

Seni sevmekten önce anlamak isterim.

Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,

Sana hep hep yeniden başlamak isterim.

 

Özdemir Asaf

 

———————————————————-

 

 

Aşk

 

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,

Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.

Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;

Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

 —————————————————————-

 

 

Ansızın

 

Ben sensiz olanlara seni aratıyorum,

Ben sensiz kalanlara seni yaratıyorum,

Seni saklayacağım, seni yazıp-andıkça

Kendimi çoğaltıyor, seni kuşatıyorum.

 

Unutturmayacağım, seni yaşatacağım,

Kendimi çoğalttıkça, seni kuşatacağım,

Her zamanda, her yerde sen bende yaşadıkça…

Sen evreninde sana seni aratacağım.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

 

——————————————————

 

 

AN

 

Gülüş bir yanaşım’dır bir öbür bir kişiye;

Bir’den iki kişiyi döndürür bir kişiye..

Anılarından kale yapıp sığınsa bile,

Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

 

——————————————————

 

 

2=1

 

Kim o, deme boşuna…

Benim, ben.

Öyle bir ben ki gelen kapına;

Başdan başa sen.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

 

 

 

———————————————————-

 

 

 

ANLAM

 

Sen bana

Sen desen de, demesen de olur.

Ama ben sana sen deyeceğim.

Düşün dur.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

 

 

—————————————

 

 

 

ANMAK UNUTMAK

 

İki tür nokta var

Biri önüne ve ardına bakar,

Biri ardına bakmaz,

Ardını noktalar.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

———————————————-

 

 

 

ANLA

 

Akıllı derler aldır

Deli derler aldırma

Derler’i öngörürsen

Yok bakarlar adama

 

Derler’i songörürsen

Deli derler adama

Sen derler misin, ya da

Deyen misin, de bana

 

Özdemir Asaf

 

 

 

——————————————————

 

 

 

Ağlamak

 

Ağlamak

Bazı acılarda yetmez

Bazı ölümlere

 

Örtüsüdür bazı acıların

Örter, örtülmez

Savunur bir süre

 

Ağlayanlar sevinmeli

Sevin ağlayabiliyorsan

Acılar ardarda dinmeli

 

Durur bir nöbetçi gibi

Durur bir bekçi gibi

Zamana gülmeli-gülmeli

 

Sevin ağlayabiliyorsan

Unutmanın kardeşidir ağlamak

Uyur uyanır yatağında duyguların

Düşüncenin kucağında hep çocuktur

Ağlamak.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

————————————————-

 

 

 

Anahtar

 

Konuşmak susmanın kokusudur.

Ya sus-git, ya konuş-gel, ortalarda kalma.

Yalan korkaklığın tortusudur.

Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.

 

Özdemir Asaf

 

 

——————————————————-

 

 

 

 

 

Arayış

 

En kısa ceza

Ömür-boyu olandır..

Kimse bilmediğinden.

 

Kim bilir;

Belki bir yalan’dır..

Kendiliğinden.

 

Bir korku’dur belki,

Saklanandır..

Çirkinliğinden.

 

Bir soru olsa gerek;

Sorulmadığındandır..

Birden.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

—————————————————-

 

 

 

2/1-1/2

 

Giderken bura için, gelince ora için,

Gününde ve gecende kendince ora için

Sakladığın kendini böldün iki yarım’a;

İki kez yaralandın bir yarım yara için.

 

Özdemir Asaf

 

——————————————————–

 

 

 

Ağlamak

 

Ağlamak

Unutmak kadar kolaydır inan

Sevin ağlayabiliyorsan

Sevin ağlayorsan

Gül ağlayabiliyorum diye

Gül ağlayorum ağlayorum diye

Sana bir şey yapamam

Ağlayamıyorsan

 

Özdemir Asaf

 

———————————————-

 

ALTINCI GÜN

 

Benim söylemek için çırpındığım gecelerde,

Siz yoktunuz.

 

Özdemir Asaf

 

—————————————————-

 

 

 

ADSIZ ŞİİRLER

 

Ben size ne yaptım

Çağrı mı, armağan mı, ceza mı

Ne vardı böyle karşıma geçecek

Ben ne yazılar ne çizgiler yitirdim hatırlamadım

Ne var ki sizinki onlar gibi gitmeyecek

 

Artık olan oldu

Gitmeniz gitmeseniz bir

Ben de düş kursam da kurmasam da

Aklıma yüzünüz gelecektir

 

Ben size ne yaptım,

Ne kötülüğüm dokundu size

İnanın – hoş niçin inanacaksınız-

Sizi şu ana kadar tanımazdım

İnanmak, bilmek yakışmaz size

Karşıma çıkmayacaktınız.

Karşımda bir resim gibi şimdi

Kurmadığım düşlerin çizdiği, siz

Hem gözüme hem düşünceme

Çakılıp kaldınız

Renklerinize ve biçimlerinize

Düş dışı gerçeklerin çizdiği siz

 

Beni benden çıkardınız

Beni benden aldınız

Göz görmeye-görmeye

Bir uzağa bıraktınız

Kendime dönmeye artık çok geç.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

———————————————-

 

 

 

Adalet

 

İnsansız adalet olmaz

Adaletsiz insan olur mu?

Olur, olmaz olur mu!

Ama, olmaz olsun

 

Özdemir Asaf

 

———————————————

 

 

 

ALDANI-ALDATI

 

I

 

Benim düşlerimin içinde

O uyuyordu, duyuyordum.

Ben bir uykusunda onun,

Bir düş’ünde bulundum..

Uyuyordu,duyuyordu,

Avundum.

 

II

 

Benim düşlerimin içinde

O uyumuyordu, biliyordum.

Ben ne bir uykusunda onun,

Ne de bir düş’ünde bulundum..

Bulunsaydım,

Vururdum.

 

Özdemir Asaf

 

——————————————-

 

 

 

ESKİDEN

 

Ne güzel insanlar vardı eskiden.

Çocukluğumuzu kaplamışlardı.

Bize masal anlatırlardı

Cinlerden, perilerden.

Büyük anneler, büyük babalar vardı.

O zaman hepsi uzaktı ölümden.

Hem sevdirir hem korkuturlardı.

Acı hikâyeleri bile tatlı başlardı.

Demek bunun için gittiler hikâyelerden.

Ne güzel insanlar vardı eskiden.

 

Ne güzel şarkılar vardı eskiden.

Gençliğimizi donatırlardı.

Hep iyi şeyler hatırlatırlardı

Geçip gitmiş devirlerden.

Sevgi ve ümid yaratırlardı.

O zaman her şey uzaktı ölümden.

Yanık şarkılar bile neşeli başlardı.

İster istemez saadet taşardı

Gamsız günlerimizden.

Ne güzel zamanlar vardı eskiden.

 

Ne güzel şarkılar vardı eskiden.

Hayâl içinde yaşatırlardı.

Güldürür ağlatırlardı

Duymadan biz, düşünmeden.

Her an bir asır kadardı.

O zaman herkes uzaktı ölümden.

Candan sevdiklerimiz vardı.

Hepsi başka güzeldi, bizi tanımazlardı.

Bütün yollarımız geçerdi gül bahçelerinden.

Ne güzel zamanlar vardı eskiden.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

——————————————————-

 

 

 

Yalnızlık Paylaşılmaz

 

Yalnızlık, yaşamda bir an,

Hep yeniden başlayan..

Dışından anlaşılmaz.

 

Ya da kocaman bir yalan,

Kovdukça kovalayan..

Paylaşılmaz.

 

Bir düşün’de beni sana ayıran

Yalnızlık paylaşılmaz

Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

———————————————

 

 

 

ALBÜM

 

Elimde üç tekerlekli kırmızı bir bisiklet,

Bir nohut-oda Hacıbayram’da

Denizsiz bir ada’nın kıyılarında

Görünmez arkadaşlarım..

Ne işim vardı bu rüya’da.

 

Bir kere, bisiklet yeşil değildi,

Başkentti, ada değildi.

 

Karpuz iyi çıkmadı, beni yordu.

Alemdağ ormanında kayboldum;

Herkes beni arıyordu..

Akşam oluyordu, korkuyordum.

Ne işim vardı bu rüya’da.

 

Alemdağ ormanı yandı, yok oldu;

Benim kayboluşum da öylece kayboldu.

 

Bir resimde toplanıldı bilmeden..

Birer birer dağınıldı bilmeden..

Beni buldu arayanlar sonunda..

Ama onlar silindiler resimden..

Ne işim vardı bu rüya’da.

 

Orda orman olsa da gene kaybolsam diyorum.

Ya da resmi yakıp ben onları bulsam diyorum.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

—————————————————————-

 

ADALI VE BEN

 

Adalı’nın alnına yazmışlar denizi

Sonra çizgi çizgi kesmişler,

Gömleğine dikmişler

Adalı’nın.

 

Adalı’nın kentte durumu yaman..

Gömleğim deniz diyor

Sorunca

Ama içki başına vuruyor, zaman zaman

Direniyor Adalı;

Tam kafayı bulunca

Ben sarhoş olmam

Benim her şeyim deniz diyor,

Boyuna adadan söz ediyor.

 

Takılıyorum,

Adalı diyorum, sevgilin de mi deniz

Sen ondan haber ver..

Susuyor dik dik bakıyor bana

Adalı beni sever,

Adalı bana küfür etmez..

Adalı diyorum boş ver

Bir başka yere diyorum gidip içelim bu gece..

İnsan sevdiği sürece

Uykusu gelmez.

 

Dalıyoruz bir gecenin içine..

Adalı bi sözümü iki etmez.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

———————————————————–

 

ALTRO

 

Şarkı söyleyormuşum

Sokaklarda,

Görmüşler.

 

Yere yere bakıyormuşum

Yürürken,

Duymuşlar.

 

Sonrasını kendileri uydurmuşlar.

 

Özdemir Asaf

 

——————————————————-

 

 

 

ADINA

 

Gece, denize yanaştım.

O, sulardan geliyordu.

Duydum.

Ne iyi, dedim.

 

Baktım,

O, bir gemide geçiyordu.

Bağırdım.

Gel’siz, gitme’siz.

 

Döndüm çakıllara sordum,

Siz kimdensiniz.

Dediler durandan,

Bizi yakın edenden.

 

Denizi sorguya çektim.

Dedim,

Görüyor musun yaşadığımı..

Yetinemedim.

 

Tuttum yakaladım kendimi

Getirdim gözlerinize serdim.

Durdum, size soruyorum..

Yaşadığımı görüyor musunuz.

 

Yaşadığımı

Görüyor

Musunuz.

 

Özdemir Asaf

 

 

 

—————————————–

 

BİL

 

Adının üstüne

Anılar koyma.

Sen mezar değilsin.

 

Anılar

Adının ardından gelsin.

Sen duvar değilsin.

 

Özdemir Asaf

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın