ŞİİRLERİM

Suskularım

Sosyal Medyada Paylaş:

dün yine seni düşündüm
yürüdüm sokakları arşın arşın
gördüğüm duyduğuma takıldım
bir simitçi çıtır çıtır simit satıyordu
kokusunu sardırdım uçmasın diye
beylerbeyi sahiline koştum soğutmadan
cam bardak kırmızı, çay sımsıcak
dokunduğum hissettiğim sadece simitti ne garip
ısırdım simitten yudumladım çayımdan
denize takıldım akıntısı aldı beni
götürdü ta o yere
kız kulesinin taş döşeli avlusuna
o yoktu ondan eserde yoktu
ama neden hala aklımdaydı
unutamamıştım unutmak istemediğimden belki de
abi diyordu bir ses uyandım uzaklardan
abi diyordu boyayayım mı cilalısından
beğenmezsen para istemez
acaba o beğenmemiş miydi beni
uzaklarda kalmıştı görünmemecesine
boya ufaklık tam kahverengi olsun
baktıkça bakasım gelsin he olur mu
bakamamıştım oysa gözlerine
o kadar da istemiştim oysa
abi diyen sese uyandım
ne düşünüyon öyle batan ne
batan değil biten ufaklık
nasıl ayakkabımın işide bitti mi
ayıpsın vesselam senin gibi dalmadım
yolu tuttum alabildiğine boyadım
acaba ben alabildiğine aramamış mıydım
hangi yolu tutmuştum önü belirsiz
borcum nedir ufaklık
abi bir siftah at bereketin olsun
bereket simit ile ziyafet ne garip
çay istedim yeni bir tane daha
uzaklaşıyordu boyacı
o da uzaklaşmıştı benden kaçarcasına
keşke kalsaydı çıksaydı karşıma boyacı misali
yok olamazdı bu, olmasını istemezdi
mendil,mendil vereyim mi abi
efendim! sende nereden çıktın küçük kız
korkuttum mu abi alaydın bi mendil
mendile ne çok ihtiyaç duymuştum o gitti gideli
kaç kağıt ıslatmıştım kalem ucumda mendil misali
kaç para dedim mendil sarı saçlı kıza
ne verirsen abi gönlün ne verirse
aslında gönlüm neler vermek istemişti ona
hiçbirini istememişti bilinmez korkmuştu belki de
beni sevebilme ihtimalinden
ihtimaller ne çok bu ihtimaller
ihmal edilip söylenemeyenler
al bakayım küçük kız gönlümden kopanı
abi Allah ne muradın varsa versin beni sevindirdin
amin cici kız amin
ne muratlarım vardı bir bilsen bir o kadar umutsuz
çayım da soğumuş istemek istedim
yok istemedim isteyemedim bir çay daha
simit yarım ve soğuk
çay yarım ve soğuk
üşüyorum üşüyorum sevgilim
İstanbul denize düşmüş, gözlerimin denizine
Mendilim mendilim nerede küçük kız
İçine mi doğmuştu yoksa bunlar senin

Uğur Demiröz

* * * * * * *

Şiirler Asla Bitmemeli

Edebiyat Defterinde de yazıyorum ve bu şiir için Sayın ( sera. ) şu harika yorumu yapmış,bende paylaşmak istedim sizinle…

“şimdi bir akarsu misafir
içinde gözlerimin…

bazen susar bazen bağırır
yaralanmış sözlerim.
sesin suskun
bu bir çığlık
buluverir özlemin…”

Sen doğdun. Sonra ben. Kalbimin tam ortasında.
O zaman ben yoktum, sen doğdun.. Bilmiyorum nerde, nasıl… Ellerini sevdim sonra. Yaşatamadım ama sevdim. Anlatamadım, söyleyemedim.. Sadece sevdim. Sevmeyi sevdim belki de…

Artık yoksun gibi. hiç olmamışsın gibi. Var mısın yoksa? Sanki hiç tanımadım seni. Dokunmadım ellerine. G/özümü gözüne sürmedim hiç. Şimdi hayallerim u-mutsuz. Yüreğim başka dese de diyemiyor dilim söylemeyi istediklerimi..

Garip hallerdeyim. Bin-bir karmaşa var avuçlarımda. Sanki boşlukta sanki kalabalıktayım! Sanki kalabalıktaki yalnızlıklarda..

Suskunluğumda saklı söylenmiş/söylenmemiş sözlerim. Bilmezdim aslında özlemek nedir? Bilmeyi istemedim belki de.. Belki baktığım kadar, belki de bakamadığım kadarım kendime, yüreğime, sevdaya, sana… Kimbilir…!

Tek bildiğim d/üşüyorum hayat! D-üşüyor yüreğim…

Der gibiydi, diyordu ‘Şiir’.
Ve o tamamlanmamış, yarımlıklarda, geçkalınmışlıklarda kalan yüreğin sesi…
Saygımla…

( Çok teşekkür ediyorum kendisine )

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!