ŞİİR ADINA HERŞEY BURADA

Ve…

Sosyal Medyada Paylaş:

sen hiç olamasan da bu şehirde adının alfabesini eş tuttum İstanbul’a

hiç yalnız çay içmedim çınaraltında

ve yalnız oturmadım bir sinema salonunda

 

ve hiç korkmadım soğuk bir hastane odasında

belki ellerini tutamadım, belki dizinde uyuyamadım,

belki başını omzuma yaslayamadım

belki sarılamadım acılarına

ama senin gözlerinin dolduğunu hissettiğim her an

senden öce ağladım

senden önce

 

bak denize

kendine bak sevdiğim

kız kulesinin duvarına asılı hiç çekilmemiş resmimize bak

köprüye bak avuçlarım sanki kollarına uzanmak ister gibi delicesine

bu şehrin yoksul mahalleri kadar tok ve gururlu sevdim seni

caddeleri kadar kalabalık

şımarık çocukları kadar mutlu

tren rayları kadar uzun

karanlığı kadar yalnız ve loş

gece işçileri kadar yorgun ve şikayetsiz

ışıkları gibi aydınlık

 

ben seninle yalnızlığımdan kocaman bir biz inşa ettim kendime

içinde senin hiç olamayacağını bildiğim bir b i z

ve bunun hayaliyle bir merdiven büyüttüm gökyüzüne

bulutlardan öptüm yedi masalın efsanesini

nereye bakarsan bak kendini göreceksin

çünkü bakışlarımı değdirdiğim her yere bulaştırdım sevgini

 

dördüncü kilit kırıldı

ve bilmiyorsun henüz yedincide öleceğimi

şimdi gidiyorum İstanbul

ve sen beni hep gülümseyen sevdalı halimle hatırlayacaksın

ve sakın unutma

ben senin içinde olmadığın bir şehirden bir ülke yarattım sınırlarını çizemediğim..

ve adının alfabesini eş tuttum İstanbul’a

aynı şekilde sevemeyeceğini bilerek ve sevmediğini de…

çünkü İstanbul dedim adına

çünkü insan kendini sevemez değil mi?

böylesi bir aşkla

 

ey şehr-i sevgili

bana adının yanına, o üç harfi bağışladın ya

teşekkür ederim, işte ben hep böyle s e v m e k istedim…

 

de_soulmate

00/00/0000

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!