EN GÜZEL ŞİİRLER

YALNIZLIĞA ABİDE * NAR-I ÇİÇEK

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiir kendisine bir yığın anlam yüklendikçe değerlidir. Size anlamlı şiirlerini beğendiğim şaire Nar-ı Çiçek’in yeni okuduğum şiirini takdim etmek istiyorum. İçinde yalnızlık varsa orada muhakkak bir şair şiir yazıyordur.

Yalnızlığın tınısına buyurun :

YALNIZLIĞA ABİDE

Yalnızlığın n’ârında bir derunî susuzluk benimkisi

koca Fırat’ı bağlasalar içime, ancak söner ateşi…

I

bir damla can gibi

içimden geçiyorsun belirli belirsiz vakitlerde

aklımda konaklıyor

yüreğimden düşüyorsun

gözlerime hasret taneleriyle

elinden tutuyorsun kimsesizliğimin

en çok da öksüz hislerimin

öpüyorsun körelmiş umudumdan ansızın

bıraktığın huzur yoldaş birbaşınalığıma

ak tane yağarken karışık hüzünlü kar

ayaz bir gecede itina ile saçlarıma

sen yanımda olunca yansa dünya umrumda değil

unutuşum beyhude telaşlarımı

ondandır adımlarımda

II

nostaljik hüzünler kıvranırken içimde

zilhice rüzgârından kaçar gibi

bitmeyecek bir hikâyenin başlangıcında

hasreti gözünden vuran saatin tik-takında

özlem derinliğinde başlıyorum susmaya

ilişmek satır satır sayfaya

sarılmak hasret havli ile cümlelere

yazarak

yaşayarak

kimi zaman üç nokta

kimi zaman ünlem ile sunmak yokluğunu turnalara

nefesi aldığımda aşk ile bırakacağımı bilmek yüreğine

ya da

gözlerimi uzağa çevirdiğimde

sevdayı salise yakınlığında düşürmek içine…

III

bir güz ertesi

elimi tuttuğunda dökülen günahlarım

öğretirken aşkı bana dudakların

asılıp kalıyorum uzayan bir tren rayına gözlerimden

k’anıyor ellerim

kanıyorum sensizliğimden

ankara düşüyor yâdıma sonra

an’kara üşüyor yâdımda hârlıca

karağız bir yalnızlığı hediye eden

ve yeniden doğuran hayata

gözlerimin daldığı noktada konaklıyor sonra aklım

kayboluyorum sana uzanmış yollarımda

içimde

sevgiden üryan içimde

sonsuz bir sızı

vuslat falları eklenirken telveme bir akşam vakti

küllenmiş vaatler vuruyor bilincimi

zaman kumlarımda dağılıyorum

gizli vedâlar gömüyor gözlerime

yirmi beşinci saatte buluyorum teselliyi

bekliyor

bekliyorum

aklım, sabrın abidesi…

IV

sanrılarımı küllediğim

uzaklarımdan bak bana

yazacağın kitap olurum firarî satırlarında

kıvranırken elinde nâr-ı yalnızlık

yaz beni sana vurgunluğumla

yaz ki

karabulutlar dolanmasın gök’yüzünde

yazdıkça sen içindeki sisler dağılacak

yandıkça sönecek özlem ateşi

ta uzaklardan da olsa

görülecek mutluluğun güneşi unutma…

susma

suskunluğundan korkuyorum çünkü en çok da

suskularından kusursuzca

susarsan sen

yokluğunda dağılır usum

kırılır kanadı kasım kuşlarımın

tutuşur ucu bitiremediğim mektuplarımın

anlat içindeki yangını

ya da diz kurşuna beyazı kırık kâğıtta

dilindeki mazbut ağıtlarını

V

sendelenirken cümlelerim boşluğumda

haber salınsın sağır sultanlara

aşkın fermanı kaçsın boğazına tellâllerin

ben yalnızlığa âşık, sessizliğe abideyim

yoksunum tepeden tırnağa

kelâm’sızım çığlıklarımda

ıssızım

yorgunum bakışlarımı gömdüğüm uzaklarımda

ussuzum

eksiğim s’onsuzluğumda

kol geziyor yalnızlık damarlarımda

ne demişti Aziz Nesin satırlarında

” al yalnızlığını gel, korkma sıkılmayız

senin yalnızlığın benim yalnızlığımla konuşur

biz ikimiz susarız”

ah dilimde müdemadiyyen bu nidâ

penceremde beklemeler konaklamakta

gözlerimden damlıyor hasretin yâr

gitmeden tadı dudaklarımdan dudaklarının

hadi yalnızlığımı gelişinle kutsa…

yalnızlığın pazar ertesi*

Sosyal Medyada Paylaş:

Şiirler Hiç Bitmesin İstiyorum

Bir cevap yazın

error: Content is protected !!